home
dutch poetry
english poetry
(short) stories
journal of stupidities
weblog (in Dutch)
miscellaneous
2003
2004
2005
2002
22 december 2002
16 december 2002
8 december 2002
1 december 2002
28 november 2002
27 november 2002
26 november 2002
24 november 2002
23 november 2002
17 november 2002
11 november 2002
4 november 2002
24 oktober 2002
22 oktober 2002
21 oktober 2002
18 oktober 2002
15 oktober 2002
12 oktober 2002
5 oktober 2002
2 oktober 2002
30 september 2002
27 september 2002
25 september 2002
19 september 2002
17 september 2002
12 september 2002
10 september 2002
7 september 2002
5 september 2002
3 september 2002
30 augustus 2002
29 augustus 2002
27 augustus 2002
21 augustus 2002
19 augustus 2002
16 augustus 2002
15 augustus 2002
13 augustus 2002
8 augustus 2002
7 augustus 2002
6 augustus 2002
5 augustus 2002
2 augustus 2002
1 augustus 2002
31 juli 2002
Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories © by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).
Oh ja, de auto.
Het was al een poosje aardig koud, en bij -15 graden begon de accu te kuchen en te hoesten alsof het een zware bronchitis had. Ik had al een vaag vermoeden dat als het nog kouder zou worden, mijn arme accu het met zijn leven zou moeten bekopen. Nou was dat niet verwonderlijk na negen jaar trouwe dienst in een "normaal" Nederlands klimaat. En ik nam het het (ik zou bijna "hem" zeggen) dan ook niet kwalijk dat het in -15 graden niet meer van harte meewerkt. En die toen op kerstavond van Anna's ouders naar huis wilden rijden en de accu na "kusorrychproikesthoewilstkuchkuchjeproechtst nogwelkuchvanhodiestnstproestzijn maarkuhetchiskuchhogewoonestTEkoudPROEST" op het laatste nippertje nog startte, wist ik dat het kerstkadootje van Anna (een nieuwe accu) op geen beter tijdstip had kunnen komen.
De 29e, op zondag, hebben we de Akkukellari (accukelder) gebeld om een nieuwe accu in m'n auto te laten zetten. Het was -20 graden en voordat die man zou komen, wilde ik de auto even ijsvrij maken. Tot mijn verbazing startte de auto vrijwel zonder problemen, afgezien van dat ene protesterende kuchje. Maar ik kon niet het risico lopen dat de auto's avonds niet zou starten, want we hadden het zo afgesproken dat ik de auto bij het hotel zou zetten en dan met de bus naar het vliegveld zou gaan om Berna en André op te halen. Met de taxi terug naar het hotel en dan vanaf het hotel met mijn auto terug naar ons huis.
En de auto startte zonder problemen met de nieuwe accu. Niet eens een kuchje. Gelukkig maar.
De volgende morgen, de 30e, moesten Anna en ik eerst wat boodschappen doen voor het eten, en daarna zouden we naar de stad gaan met de hele familie.
De thermometer stond op -23 graden toen we wakker werden. Anna en ik vlug eruit, aangekleed en naar de auto om de boodschappen te doen.
Ik wil de auto starten, maar wat dacht je? Vergeet het maar! GLOEIENDEGLOEIENDEGLOEIENDE!! (een nieuwe accu moet natuurlijk wel eerst opladen voordat hij volledig goed functioneert, daar had ik even niet aan gedacht).
Eén van de andere bewoners van de flat had ook problemen met zijn auto en kwam al bij ons of we hem konden helpen. Maar ja... Dan moet je de auto natuurlijk wel eerst zelf aan de gang krijgen.
Uiteindelijk bood een derde bewoner van de flat uitkomst, zij zette haar Ford Ka (van mij geen lelijk woord meer over de Ford Ka, ondanks dat ik het nog steeds een lelijke auto vind *grijns*) tegenover de mijne en met behulp van m'n startkabeltjes (heb ik die ook niet voor niks gekocht...) en toch nog wat protesterende kuchjes van de nieuwe accu begon de motor toch te draaien.

