PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

HET MOET NIET VEEL GEKKER WORDEN!
Vandaag naar de winkel geweest om een nieuwe, permanente telefoonkaart aan te schaffen.
Dat geouwehoer altijd met het opwaarderen van die prepaid is geen zak waard. En het is nog twee keer zo duur ook.
Dus ik wilde wel graag een abonnementje. Hieronder het verloop, vrij vertaald.
"Daag, meneer Sonera, ik wil graag m'n prepaid inruilen voor een abonnementje en ik wil m'n nummer houden."
"Sorry, maar dat kan niet."
"Hoezo, dat kan niet? In Nederland kan dat wel."
"Deze nummers zijn speciaal voor prepaid, meneer, en die kunnen niet omgezet worden naar een vast abonnement. Als u dat wilt, krijgt u een nieuw nummer."
Nou ja, dan maar.
Hier is m'n pas, m'n sofinummer, m'n naam. En Arno is de roepnaam.
"Heeft u een baan, meneer?"
"Ja, heb ik."
"Waar werkt u?"
"Waarom moet u dat weten?"
"Sonera wil het graag verifiëren om te kijken of het waar is wat u zegt en om uw kredietwaardigheid te controleren."
"Goeiendagtan! Jullie laten er ook geen gras over groeien!"
"Bedrijfsbeleid, meneer."
"Goedgoed. Ik werk daar en daar. Vragen naar Kai." Het duurde even en de jongen die me hielp wist me ervan te overtuigen dat het normale gang van zaken was. Totdat hij in z'n scherm iets te zien kreeg wat een ietwat vreemde blik in zijn ogen opleverde.
"Ze hebben gebeld naar het bedrijf dat u genoemd hebt, maar die meneer Kai zegt dat hij nog nooit van u gehoord heeft."
"Je hebt hopelijk wel Arno als naam doorgegeven?"
"Eeeeeh... Nee?"
Zucht...
"Ok... Wacht maar even."
Dus ik bellen met m'n baas.
"Ja, hoi, met Arno."
"Ha Arno."
"Uumm... Je hebt net een telefoontje gehad van Sonera."
Het is even stil en je hoort hem denken "Oh fuck... Dat was hij!"
En ik weer: "Ik sta hier in de winkel en ik probeer m'n prepaid in te ruilen voor een vast abonnement en ze willen mijn gegevens controleren. Nou hebben ze ondanks mijn uitdrukkelijk advies m'n doopnamen gebruikt bij de controle."
"Ja, dat klopt. Ik vond het nogal Afrikaans klinken en ik had geen FLAUW idee waar hij het over had!"
Slik... Nou, en bedankt, hè! Dat zal ik m'n ouwelui 'es even gaan vertellen!
"Ja, dat had ik ondertussen begrepen. Maar kun je even met die knul hiero praten, want anders krijg ik dat abonnement niet."
"Goed, geef hem maar even."
Met het daarop volgende gesprek zal ik jullie niet lastig vallen, want m'n Fins is nog niet zo goed, maar het klonk in ieder geval wel als iets met veel ä's en ø's en y's *grijns*
En 5 minuten later was inderdaad de bevestiging daar.
Maar...........
Uit mijn gegevens bleek dat ik een buitenlands wezen was, dus of ik maar even € 336 borg wilde betalen voor het abonnement.
Dat krijg ik uiteraard terug nadat ik braaf m'n eerste rekeningen heb betaald, maar toch...
Het blijft bureaucratie.
En ik vond nog wel dat het zwaar belachelijk was dat Anna in Nederland 1000 piek borg moest betalen voor haar telefoonabonnement!