PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Voor het eerst in bijna drie jaar is m'n snookerkeu weer eens uit de kast geweest.
Afgelopen maandag had ik gebeld naar een biljardcentrum in de stad om een tafel te reserveren voor vanavond. Gewoon, om er zeker van te zijn dat we (ik en een van m'n collega-buitenlanders) even lekker konden spelen.
En ik had er zo'n zin in...!
Kom ik bij de balie om de ballen op te halen (ik was een beetje laat wegens uitgelopen verplichtingen elders), zie ik die jongen met een beteuterd gezicht naar me kijken. Ik wist niet wat er aan de hand was, dus ik zeg tegen de man aan de balie dat ik een snookertafel gereserveerd had.
"Nee," zegt 'ie, "er staat hier toch echt POOL tafel."
GLOEIENDEGLOEIENDE. En natuurlijk was alles voor de rest van de avond gereserveerd.
"Weet je zeker dat je snookertafel hebt gezegd?" Ik hou m'n snookerkeu omhoog en vraag hem of dat eruit ziet als een poolkeu. En ik had het de muts met wie ik maandag sprak nog twee keer gezegd, want ze had eerst de dag verkeerd verstaan. In plaats van Thursday verstond ze Today.
Naja. Da's nog een beetje begrijpelijk, dat lijkt nog iets op elkaar. Maar snooker en pool is naar mijn idee toch redelijk verschillend.
Maar goed. We konden er even niets aan veranderen, dus van narigheid hebben we maar pool gespeeld. Afgezien van dat ik speelde als een dweil toch nog een erg gezellige avond gehad.