PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Ik kreeg vorige week een brief van het gerechtshof in Leeuwarden.
Dat is nog zo'n principe zaak.
Toen we nog in Nederland woonden, gingen Anna en ik regelmatig in Apeldoorn naar de bios. Eén van die avonden gingen we met de auto en ik had de auto geparkeerd in een smal straatje, waar ze aan het bouwen waren. De hekken van de bouwmaatschappij stonden ongeveer midden op de weg. Er nog precies genoeg plek voor een auto om door te rijden. Er stond geen verbodsbord voor parkeren, en er stonden al vijf of zes auto's geparkeerd. Ze stonden allemaal half op de stoep, uit sociale overwegingen, zodat de auto's die uit die straat kwamen, er nog langs konden. Ik had m'n auto op dezelfde manier erachter geparkeerd.
Oke, ik weet het, je mag nooit half op de weg en half op de stoep staan, maar dit was een speciaal geval.
Maar er was verder niks aan de hand. Het was een goede film en naderhand gingen we gewoon naar huis. Totdat ik vijf weken later zo'n hatelijke envelop van het CJIB in de bus kreeg. Ik dacht dat dat er weer eentje was voor te hard rijden, maar het bleek dus een bon voor fout parkeren.
Je kent mij: meteen in de pen om bezwaar aan te tekenen. Er zat niet zo'n geel ding achter m'n ruitenwisser. Slecht excuus, weet ik. En het was een sociale kwestie, we hadden ook met z'n alleen de doorgang kunnen blokkeren, want het was niet verboden om te parkeren.
Het duurde heeeeeeel lang voordat ik reactie erop kreeg, en in eerste instantie werd mijn bezwaar afgewezen. Daar nam ik geen genoegen mee, en ik ging in beroep. Dat was net nadat we verhuisd waren. Ik had de post van Nederland opgestuurd gekregen en vanuit hier het beroep geschreven met m'n Finse adres.
Die ambtenaren in Nederland bleven echter stug de post naar Apeldoorn sturen en hun reactie op mijn beroep, dat ik een zekerheidsstelling binnen 14 dagen moest betalen, ging dus volledig de mist in. Om een of andere vage reden kreeg ik later wel een brief in Finland, waarin mij werd verteld dat ik niet op tijd mijn zekerheidsstelling had voldaan en dat mijn beroep was afgewezen. Ik kon bezwaar maken, maar dat zou dan via het gerechtshof in Leeuwarden gaan, en ik moest een hele goede reden hebben om dit zover te krijgen.
Nou, ik ben altijd wel in voor een uitdaging, zelfs al was dit niet echt een uitdaging.
Ik schreef een brief terug, met een kopietje van hun brief en ik schreef daarin ongeveer het volgende (uiteraard in iets meer ambtenarentaal):

Jullie willen een goede motivatie? Mijn motivatie is erg kort:
Als jullie je post versturen op 10 september en ik ontvang die post op 4 november, mag je mij eens uitleggen hoe ik binnen 14 dagen na verzending geld aan jullie kan overmaken.
Is deze reden voldoende goed voor mijn bezwaar?

En afgelopen week stuurde "mijn advocaat" (pro deo, "als u zich geen advocaat kan veroorloven, wordt u een advocaat toegewezen door de staat", je kent het regeltje wel, dat ze altijd in films voorlezen *grijns*) een kopietje van de brief die naar de officier van justitie zou gaan, dat hij gezien het feit dat de ambtenaren daar zo stom waren geweest (dit uiteraard ook in wat meer abtenarentaal) om mijn adresgegevens niet in de gaten te houden de hele zaak niet ontvankelijk verklaard moest worden en dat in de toekomst rekening moest worden gehouden met het feit dat ik in het buitenland woon en dus de verzendtijd van correspondentie langer duurt dan twee weken en dat deze hele zaak terugverwezen moet worden naar het kantongerecht.

Nu wordt het dus afwachten wat ze er allemaal van zeggen.