PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

We zijn afgelopen vrijdag wezen stappen met de groep van de Finse cursus. Was erg gezellig. Anna, haar zusje en ik zouden ervoor naar de plaatselijke sterrenwacht gaan om onze planetenkennis eens wat op te halen. De hele dag hardstikke mooi weer, en zo rond 17.00 uur begon het zwaar bewolkt te worden. Dat feest ging dus niet door. Zijn we maar even wat gaan drinken.
Een Zweedse bar/café/restaurant zou het worden. De tweede verdieping was de wat rustigere verdieping waar je fatsoenlijk kon zitten en kletsen, beneden was meer een inloop café voor effe-snel.
Toevallig dat er boven nog een tafeltje vrij was met drie stoelen. Nou ja, stoelen. Van die anderhalf zits luie fauteuils waar je gmakkelijk met z'n twee#n in kon zitten.
Anna en ik een kopje chocolademelk en Nina een kopje thee.
Het bonnetje met de kosten werd meteen bij op tafel gelegd en ik zal je zeggen: ik heb HEEEEEL erg en HEEEEL erg LANG van m'n kopje chocolademelk genoten. En ik ben een keer naar de wc geweest waarbij ik vier keer heb doorgetrokken en zes keer m'n neus heb gesnoten met 15 van die doekjes, en 10 minuten m'n handen heb staan drogen onder de föhn terwijl m'n handen al droog waren.
Ik weet het, de verhalen over rekeningen beginnen een beetje eentonig te worden, maar het blijven van die dingen die mij steeds weer verbazen.
Waarschijnlijk was het in deze tent zo dat de afschrijving van de stoelen en de waarde van alle boeken die in de bibliotheek stonden bij het kopje-weet-ik-veel zijn berekend.
Een kopje chocolademelk: € 4,60 (en het was geen extreem formaat kopje).
Een kopje thee: € 3,40 (en ook dat was geen extreem formaat en je kon alleen maar kiezen uit zwarte of groene thee).

Wat dat betreft was het later op de avond een stuk beter toeven. In de kelder van Kaapeli, een van de betere bars hier, waren we later met de groep studenten wat gaan drinken (Anna was al richting huis). Ik was aardig dorstig, dus ik besloot nog een 7-upje te bestellen (ben nog steeds alcoholvrij). Dus ik naar de bar en ik zeg tegen die man "Doe mij maar een 7-upje" (voor de makkelijkheid in het Fins: "Otan Spraitti". Voor de bijdehandte mensen: ja, ik weet het, dat is Sprite, geen 7-up). Kijkt die man me eerst een beetje wazig aan, zo van "Gaat alles wel goed met je?" om vervolgens twee glazen omhoog te houden, een hele kleine en een hele grote (0,25 en 0,75 schat ik) en me vragend aan te kijken wat de keuze zal worden.
Dus ik knik bijna onmiddellijk naar de grote en er verschijnt een grote grijns op zijn gezicht. Ondertussen heb ik m'n portemonnee gepakt en sta te wapperen met een briefje van 10. Hij biedt me het glas aan en vraagt aan een van de andere cursisten wat hij wil, mij verder volledig negerend. Dus ik vraag hem hoeveel het kost. En hij zegt (vrij vertaald): "Ach, laamaarzitten." Dus ik kijk mijn collega-cursist aan, hij kijkt mij aan en hij kijkt terug naar de barman en zegt: "Doe mij maar hetzelfde als hij." En ook hij krijgt zijn grote glas 7-up voor niets. Als we vragen wat de reden van deze gulle daad is, krijgen we als antwoord: "Ach, weet ik niet. Gewoon."
Volgende keer gaan we daar weer heen!