home
dutch poetry
english poetry
(short) stories
journal of stupidities
weblog (in Dutch)
miscellaneous
2002
2003
2004
2005
14 september 2005
13 september 2005
12 september 2005
9 september 2005
7 september 2005
6 september 2005
5 september 2005
4 september 2005
1 september 2005
31 augustus 2005
30 augustus 2005
29 augustus 2005
27 augustus 2005
25 augustus 2005
10 augustus 2005
9 augustus 2005
8 augustus 2005
7 augustus 2005
5 augustus 2005
31 juli 2005
25 juli 2005
15 juli 2005
10 juli 2005
8 juli 2005
6 juli 2005
18 juni 2005
17 juni 2005
9 juni 2005
8 juni 2005
6 juni 2005
25 mei 2005
24 mei 2005
20 mei 2005
17 mei 2005
15 mei 2005
1 mei 2005
30 april 2005
28 april 2005
21 april 2005
20 april 2005
9 april 2005
7 april 2005
6 april 2005
18 maart 2005
17 maart 2005
16 maart 2005
15 maart 2005
13 maart 2005
12 maart 2005
6 maart 2005
31 januari 2005
29 januari 2005
27 januari 2005
24 januari 2005
22 januari 2005
14 januari 2005
Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories © by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).
Ah... Dagje Pori Jazz voor het weekend, weekendje eiland...
Dat noem ik relaxen.
Pori Jazz was geweldig. We waren op donderdag (21 juli), en we hadden kaartjes voor Jamie Cullum. Wat een geweldige artiest/entertainer is dat, zeg. Het park was afgeladen vol, niet in een stadion-stijl, maar duizenden mensen op dekens en matjes met picknickmanden en koelboxen. Vreselijk gezellig!
En we hadden geluk, want donderdag was de beste dag van allemaal. "Slechts" 20 minuten regen, nou ja... stortbui, maar ervoor en erna was het hartstikke mooi weer.
Het toeval wilde dat ik net voor Pori Jazz m'n telefoon noodgedwongen moest vernieuwen en één van de goedkoopste (ja, ik ben een beetje van de oude stempel: met een telefoon moet je kunnen bellen, en dat is voldoende) werd geleverd met een recordertje, waarmee ik stiekem een paar nummers van Jamie Cullum gebootlegged heb. Vre-se-lijk-e kwaliteit, en niet eens de naam bootleg waardig, maar het is toch een leuk aandenken :o)
Ik kreeg ook net voor het weekend een mailtje van een bedrijf waar ik een poos geleden had gereageerd op een advertentie.
Ik kon me het hele bedrijf niet meer herinneren. Ja, ik weet het: slechte zaak, maar als je drie jaar lang wordt afgewezen, wordt je nou eenmaal wat makkelijker.
Enniewee... Ze vroegen of ik kon komen voor een sollicitatiegesprek. Het was een beetje krapjes, ik had alleen vandaag maar, want vanaf afgelopen donderdag tot gisteren waren we niet thuis en van morgen tot komende zondag zijn we in Nederland, dus dat ging ook niet werken.
Maar ze hadden nog plaats vandaag en ik was stipt om 13.00 op de plaats van bestemming.
Ik had op de website van het bedrijf gekeken om te zien wat ze nou precies deden, maar dat was alleen maar een plaatje met een huisadres en een e-mailadres. Anna had nog even gegoogled en me wat dingen voorgelezen en vertaald en zodoende wist ik toch nog iets van wat ze precies deden.
Het gesprek duurde ruim 1,5 uur. Erg gezellig, redelijk informeel en ik kreeg het idee dat het allemaal wel positief was (maar dat weet je toch maar nooit zeker hier, en ik spreek uit ervaring).
Toen ik aan het einde van het gesprek vroeg of ze hun website bewust zo hadden gemaakt, werd de man werkelijk een beetje nijdig. Ze hadden een aantal freelancers in dienst en een ervan zou de website allang hebben moeten maken. Maar dat was er nog niet van gekomen. Hij meldde me dat het eerste project, dat de kandidaat zou krijgen bij aanname, het maken van de website was.
Ik kreeg nog wat huiswerk mee om m'n talenten te bewijzen en daar ga ik dan mee beginnen als we terugkomen uit Nederland.

