home
dutch poetry
english poetry
(short) stories
journal of stupidities
weblog (in Dutch)
miscellaneous

2002
2004
2005

2003

   

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Mijn eerste Juhannus in Finland zit erop.
De langste dag, 21 juni, is altijd groot feest hier in Finland.
Vrijdag was iedereen vrij en het is zo ongeveer standaard dat iedereen zo rond de 20e juni vertrekt naar zijn of haar of hun zomerhuisje om daar dit feest te vieren met familie, vrienden en/of vage kennissen.
Wij waren uitgenodigd bij Anna's vrienden op het eiland Pörtö, zo'n 45 minuten varen naar het zuidwesten vanaf Helsinki.
Regen, storm, donder en bliksem en alle andere narigheid was voorspeld. We hebben ontzettend mazzel gehad. Wel wat donder gehoord, maar waarschijnlijk was die bang voor water, want die bleef lekker hangen boven Helsinki. Regen hebben we niet gezien en de enige storm die mogelijkerwijs het land raakte, raasde in het toilet na de barbeque.

De meeste eilanden waar mensen hun zomerhuisjes hebben, zijn relatief klein. Pörtö is echter aardig groot en heeft een redelijke historie. Het was van oudsher een individuele commune met een eigen handel. Tot de 60-er jaren vaarde er dagelijks een pont tussen Helsinki en Pörtö om bewoners en werknemers over te varen. Nu heeft iedereen zelf een boot en is Pörtö "gewoon" een eiland, dus de publieke boot is met pensioen.
De familie waar wij uitgenodigd waren, heeft twee grote huizen op het eiland, waarvan er één vroeger een hotel is geweest. Om 14.00 was het verzamelen in de haven in Sipoo (even buiten Helsinki), alwaar even later onze taxi ons kwam ophalen. Na 45 minuten stapten we uit op Pörtö en werden we naar onze kamers geleid.
En tja... Verder valt er eigenlijk weinig te vertellen, behalve dat Juhannus een feest is van veel eten, drinken, sauna en weinig slapen. Ik kon het natuurlijk niet laten om tijdens dit typisch Finse feest eens even flink chauvinistisch de aandacht te trekken en had speciaal voor deze gelegenheid het oranje t-shirt uit de kast getrokken.
Om de tijd te doden tussen eten en sauna waren er spelletjes. Croquet was er één van. En moordenaartje spelen. De moordenaar was een mes-fetisjist. Ik was in dit geval geen moordenaar, maar potentieel slachtoffer. Echter mijn natuurlijk jacht- en speurdersinstincten (ahem) konden voorkomen dat ik en Anna en haar vriendin (als enige drie) onvermoord bleven. Misschien kwam het ook omdat we altijd met z'n tweeën of drieën bij elkaar bleven en de moordenaar alleen mensen mocht vermoorden die alleen waren, maar laat me even in de waan, oké? *grijns*
Verder hadden we nog een foute-shirt wedstrijd. In eerste instantie wilde ik dat oranje t-shirt gebruiken voor dit doel (dient het tenminste nog ERGENS voor, want voor het voetbal hoef je het niet te doen: die twee wedstrijden die Nederland speelt, zijn de moeite niet waard), maar Anna maakte me erop attent dat het t-shirt best een mooi t-shirt was en dat de kleur mij nog goed stond ook. Ik was het er niet helemaal mee eens, maar kocht voor alle zekerheid in een tweedehands zaak een NOG fouter shirt, waar de parfum van de oude dame die het veertig jaar geleden had gedragen, nog in zat (wel foto's van gemaakt, maar dat was TE belachelijk om aan de grote klok te hangen *grijns*).
Op het eiland kreeg ik een reeks van complimenten op het oranje t-shirt, omdat het zo mooi was en mij zo goed stond (ja, ik snap het ook niet...).
Uiteindelijk eindigde ik op een goede tweede plaats in de foute-shirt wedstrijd. Verbazingwekkend trouwens dat Anna niet in de prijzen viel, want haar shirt was ook goed fout! *grijns*

Van de sauna zijn om persoonlijke redenen geen foto's gemaakt, maar het was weer een leuke ervaring.
Saunatemperatuur: ± 95 graden, zeewatertemperatuur: ± 9 graden. En dan uit de sauna met een flinke aanloop rechtstreeks het water in. Da's goed voor je hart.
En dan natuurlijk het mooiste van Juhannus, de langste dag.
Er overkwam me iets wat me normaal nooit overkomt: m'n film was op! GLOEIENDEGLOEIENDE! Ik heb altijd vier of vijf filmpjes in de tas, maar nu was het helemaal loppu ("op" in het Fins)!
Uiteraard ben ik niet voor één gat te vangen en confisqueerde acuut één van de digicams. Het probleem met die apparaten is dat ze te automatisch zijn en je maar moet afwachten of de chips en printplaten de informatie goed doorsturen. Gelukkig is dat allemaal redelijk goed gegaan.
Deze foto's zijn van omstreeks 23.30 uur en dat was ongeveer het donkerste. Om ongeveer 2 uur 's nachts was het meeste rood uit de lucht verdwenen, maar het was nog net zo licht.
Geweldig!

      

Verder heb ik m'n eerste muggebeet weer te pakken. Dat was een beste. M'n onderarm was gisteren ineens twee keer zo dik.
Ik kan echter met genoegen mededelen dat de veroorzaker van dit kwaad het niet kan navertellen. Noch een ongeteld aantal van haar zussen en vriendinnen die zich met fatale gevolgen aan dezelfde misdaad hebben schuldig gemaakt...