PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Akelig vroeg. M'n vliegtuig ging om 6.30 uur en ik moest dus ongeveer om 5 uur op het vliegveld zijn.
De taxi was op tijd, inclusief een niet-Engels sprekende chauffeur. Dat was een goede oefening voor mijn Fins. Het irritante alleen was, dat ik nogal wat tijd nodig had om wat hij zij te verwerken, te vertalen en daarna mijn antwoord te bedenken en te vertellen, dus na een paar tellen had die chauffeur al zoiets van "Laat maar, je begrijpt het toch niet." Maar na een minuut of tien had hij in de gaten dat ik wel antwoordde, maar dat het even duurde.
En hij begreep zelfs wat hij zei. Ik zit hier levend en wel te typen, dus blijkbaar heb ik alles goed vervoegd, en niets beledigends gezegd, anders had ik nu wel met een blauw oog of zo gezeten *grijns*

De muts bij de bagage check-in zat te zeuren over twee kilo teveel in m'n handbagage. Ik had de airporter van Anna bij me, een perfect-size handbagage koffertje, met daarin alleen m'n camera, de lens, m'n toilettas en m'n boek "The unabridged Edgar Allen Poe).
Ik heb nooit eerder problemen gehad bij het inchecken, zelfs niet als ik met een rugzak met ongeveer 20 kilo op m'n rug het vliegtuig inging. Maar nu mocht het ineens niet meer en ik moest aanhoren dat de mensen wel dood konden vallen onder die 10 kilo als ze het handbagage vak openden. Ik knikte braaf en had absoluut geen zin in een discussie, maar toen ze begon voor te stellen dat ik m'n camera en lens in de koffer zou stoppen had ik er genoeg van. Ik stelde haar voor dat zij mij verzekerde dat de camera en lens met een totale waarde van (een beetje overdrijven mag) ruim € 1500 heel en onbeschadigd en vooral ook ongejat in Amsterdam aankwam, maar toen begon ze al langzaamaan iets terug te krabbelen.
Toen viel haar oog op het boek. En uiteindelijk stond ze erop dat ik dat boek dan in de koffer zou stoppen.
Morrend en protesterend stemde ik in en toen ik daarna de airporter weer op de weegschaal zetten bleek die inderdaad twee kilo lichter. Ik wist dat Edgar Allen Poe zware kost was, maar dat dat twee kilo was was zelfs voor mij een verrassing *grijns*

En in het vliegtuig zelf had ik een Fabeltjeskrant (De Telegraaf) tot mijn beschikking.
Waarin voornamelijk narigheid en politiek in vermeld stond.
De voorpagina kopte met grote trotse letters dat er wel VIJF ministersposten aan vrouwelijke ministers waren vergeven. In Finland is dat de helft van alle ministersposten. Wat dat betreft kunnen ze in Nederland nog wat leren over feminisme en emancipatie.
Advertentie Dell Computers En natuurlijk werd er uitgebreid gerept over de economische malaise en de slechte arbeidsmarkt en de stijgende werkeloosheid.
Het duurde tot de laatste pagina tot ik begreep hoe dat kwam.
Ik wierp een blik op de pagina grote advertentie van Dell Computers en wist in één keer wat de oorzaak was van al die economische narigheid in Nederland:
Dell adverteerde met een grote advertentie dat ze een geweldige aanbieding hadden.
Een nieuwe laptop, van € 1.099 voor € 1.189.
Tja, als je ZO je geld moet verdienen dan is het niet zo gek dat de economie met grote passen achteruit gaat.