PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Vanmorgen heb ik nog even boodschappen gedaan (jawel, de winkels zijn hier gewoon open op zondag). En er zat voor de verandering weer eens een eersteklas muts aan de kassa.
Ik had een flinke tas vol en ik wilde met m'n bankpas betalen. Nou is het bij de Maxi (de supermarkt) altijd een verrassing of het werkt of niet. De statistieken op dit moment wijzen uit dat het ongeveer iedere derde keer wel lukt. Ik weet niet hoeveelste keer dit keer was, maar omdat 60% mislukt, ging ik ervan uit dat het ook deze keer niet zou lukken. Toch eigenwijs en zonder contant geld in de portemonnee naar binnen en boodschappen doen.
Waarschijnlijk was de muts aan de kassa niet op de hoogte van het waardeloze betalingssysteem en toen ik haar m'n bankpas gaf, en zij de betaling in werking wilde stellen, keek ze me ineens met zo'n geniepige wantrouwende blik aan.
"Dit is misschien wel uw kaart, meneer, maar u heeft geen cash."
Ok. Dat m'n kaart misschien niet werkt. Mogelijk...
Dat m'n saldo misschien niet ontoereikend is, onwaarschijnlijk, maar niet geheel onmogelijk.
Maar dat ze er op zo'n manier met de botte bijl inhakt. Dat kan niet echt mijn waardering wegdragen.
"Goed, madam. Als je even wacht, dan stap ik wel even naar buiten naar de automaat om je cash te halen."
"Ik wacht wel even, meneer." Met zo'n grijns van: Jaja, als je hierbinnen geen cash hebt, heb je daarbuiten ook geen cash.
Ik naar buiten naar de automaat. Geld gehaald en toen terug naar binnen.
"Hoeveel was het?"
"€ 39,20." Haar grijns begon al een beetje te vervagen. Of in ieder geval te veranderen in een ietwat onzekere. Ik wilde haar nog zeggen dat ik buiten wel cash had, maar dat heb ik maar achterwege gelaten.
Toen ik de boodschappentas aan het inpakken was, hoorde ze van haar collegakassière dat Visa-Electron (da's het systeem van mijn bankpas) niet werkte (vertel eens iets nieuws...).
Ze draaide zich om naar mij toe, met een grijns die volgens mij iets leek op een verontschuldigende en zei: "Visa-Electron werkt vandaag niet..." Ik keek haar aan en zei: "Vandaag?"
En toen ben ik maar weggelopen. Ik weet niet of ze de hint begrepen heeft...