PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Ik heb ondertussen m'n auto terug. Er is nog één ding wat er nog niet was, maar daar kon m'n auto wel om op slot en om rijden. En ik moest de auto terug hebben, want hij moest voor de keuring voor 1 november.
Da's ook gebeurd en goedgekeurd. Weer een zorg minder.
Het appartement begint zo langzamerhand aardig klaar te raken. Nog wat kleine dingen voor de afwerking, maar we kunnen — en hebben — in ieder geval al de nodige feestjes gehad en gasten ontvangen.
Ik geloof dat we in de afgelopen 3-4 weken misschien vier of vijf vrije avonden hebben gehad. Dat zegt genoeg...

Gisteren zou ik met buurman Jochem gaan karten.
Ik had afgelopen woensdag gebeld naar een kartinghal in Vantaa, zo'n 35 minuten rijden hier vandaan, om te reserveren voor twee heats voor twee personen.
Ik kreeg te horen dat ze niet reserveerden voor zaterdagavond, omdat het vrij rijden was. Als we gewoon om 18.30 uur zouden komen, konden we aan de kassa kaartjes kopen en dan zou alles goedkomen.
Dus wij gisteravond naar de kartbaan gereden. Komen we bij de kassa om kaartjes te kopen, krijgen we te horen dat het vrije rijden is afgelast omdat er een bedrijf had gereserveerd.
Het vrouwtje achter de kassa wees ons net naar een groepje van zes of zeven personen dat plaatsnam in de karts. De normale startrij bestond volgens hun informatie uit 12-14 rijders, dus wij hadden zoiets van "dan rijden we toch gewoon met die groep mee"? We hadden tenslotte informatie gekregen dat zaterdags vrij rijden was. Maar ze wilden er niets van weten.
We keerden onverrichterzake weer naar huis.

We zijn vandaag naar een uitvoering van één van Mozarts laatste werken geweest in Helsinki.
Da's op zich niet zo heel bijzonder, maar wel het voorval dat plaatshad voordat we bij de kerk aankwamen waar het concert werd gegeven.
Het was overigens het tweede vergelijkbare voorval binnen een maand (de vorige ben ik trouwens vergeten te melden!).
Het eerste was toen ik naar de winkel ging om met Anna de kast voor onze slaapkamer te bestellen. Ik was wat later, omdat ik eerst elders verplichtingen had.
Het was vreselijk druk bij die winkel en de parkeerplaats was afgeladen vol. Ik stond redelijk aan het begin van de parkeerplaats en ik zag dat er een echtpaar aan kwam lopen dat volgens mij ging vertrekken. Ik bleef staan met m'n richtingaanwijzer aan en hoopte dat ik goed had gegokt en dat ze hun auto bij mij in de buurt hadden staan. Wat inderdaad het geval was. De auto's voor mij waren ondertussen een stuk verder gereden en het gat tussen mij en de auto direct voor me, een zwarte Fiat Punto, was een meter of 20.
Het duurde bijna 10 minuten voordat het echtpaar hun auto had ingepakt en was ingestapt. Al die tijd had ik daar gestaan met m'n richtingaanwijzer aan. Op het moment dat de achteruitrijlichten van de auto van het echtpaar aangingen, gingen ook de achteruitrijlichten van de Fiat Punto aan en kwam de auto met respectabele snelheid achteruitrijden, terwijl de richtingaanwijzer aansprong in de richting van de — MIJN — parkeerplaats. De Punto kwam zover terug dat de auto van het echtpaar twee keer moest steken voordat ze weg konden. Het probleem was dat de auto de verkeerde kant op draaide, en zo ruimte creëerde voor de Punto.
GLOEIENDEGLOEIENDE!
Ik had daar niet tien minuten staan wachten om me die plaats door die muts achter het stuur door de neus te laten boren, dus zodra de auto van het echtpaar zover gedraaid was dat ze langs me heen konden, drukte ik m'n auto recht vooruit zodat de Punto niet achteruit de parkeerplaats in kon draaien. Dat viel natuurlijk helemaal verkeerd en ik kreeg de meest obscene gebaren naar m'n hoofd geslingerd. De muts kwam dreigend achteruit, zodat ze bijna tegen m'n deur aan stond, waarop ik demonstratief verschrikkelijk verveeld uitgebreid gaapte achter m'n stuur. Dat viel natuurlijk ook helemaal verkeerd en ik las een aantal Finse vloeken van haar lippen, waarop ik het universele "NO COMPRENDO" gebaar maakte door m'n schouders op te halen en m'n handen omhoog te houden en haar met grote ogen aan te kijken. Dat veroorzaakte nog een aantal Finse vloeken, maar ze had wel in de gaten dat ik nergens heen ging en mijn plaats al helemaal niet aan haar afstond. Uiteindelijk droop ze af. Ik parkeerde m'n auto, stapte uit en wilde naar binnen lopen, toen diezelfde Fiat Punto weer met een rotgang achteruit kwam. Ik denk dat ze me met plezier omver had gereden, maar met de drukte was dat natuurlijk niet zo slim. Maar ze kwam wel verhaal halen, wat voor een paskiainen (klootzak) ik wel niet was. Ik vertelde haar vriendelijk dat ik al tien minuten had staan wachten met m'n richtingaanwijzer aan voordat zij zelfs maar in de gaten had dat die auto wegging, dus ik had alle recht om daar te staan. Daarna excuseerde ik mezelf dat er binnen op me gewacht werd en liep weg.

Dat was de eerste.
Vanavond reden we naar de kerk toe waar dat concert gehouden werd. Het was vreselijk druk en praktisch alle parkeerplaatsen waren bezet. We hadden echter een gelukje, want vlakbij de kerk zag ik een vrije parkeerplaats. Ik reed er naar toe en moest keren op de weg, om de auto met de neus in de juiste richting te parkeren (je krijgt hier een bekeuring als je neus de verkeerde kant op wijst). Ik zag een heel eind verderop een andere auto keren op de weg, maar schonk daar verder geen aandacht aan, in de veronderstelling dat die daar een parkeerplaats gevonden had. Ik draaide de auto met de neus in de vrije plek en wilde achteruit rijden, toen opeens die auto die verderop had gedraaid achter me stond te wachten met de richtingaanwijzer aan. Ik had geen enkele ruimte om te parkeren en achteruit rijden kon alleen recht de straat op, want die auto blokkeerde m'n draaicirkel. Deze meneer dacht mij dus op deze manier te dwingen mijn parkeerplaats aan hem op te geven.
Nou, dan heb je een hele verkeerde aan mij, hoor. Er lopen wat halve zolen rond hier. Zelfs Anna, die normaal gesproken zich niet druk maakt om dit soort dingen, raakte een beetje geagiteerd door de brutaliteit van deze man. Ik bleef stug staan en de man begon allerlei dingen te gebaren. Ik moest stilletjes lachen toen ik Anna allerlei gebaren terug zag maken *grijns* Maar de man had niet de intentie om te vertrekken. Ik begon een beetje verveeld te raken en uiteindelijk reed ik een stuk vooruit de stoep op — maar niet zoveel dat de man de parkeerplaats kon innemen — en begon in te parkeren vanaf de stoep. Dat gaf uiteindelijk de doorslag en de man koos eieren voor z'n geld.
Weer een overwinning *grijns*