home
dutch poetry
english poetry
(short) stories
journal of stupidities
weblog (in Dutch)
miscellaneous
2002
2004
2005
2003
16 december 2003
15 december 2003
14 december 2003
5 december 2003
29 november 2003
26 november 2003
22 november 2003
3 november 2003
26 oktober 2003
11 oktober 2003
10 oktober 2003
8 oktober 2003
5 oktober 2003
2 oktober 2003
23 september 2003
17 september 2003
16 september 2003
13 september 2003
4 september 2003
31 augustus 2003
24 augustus 2003
21 augustus 2003
17 augustus 2003
13 augustus 2003
9 augustus 2003
28 juli 2003
27 juli 2003
22 juli 2003
21 juli 2003
11 juli 2003
7 juli 2003
27 juni 2003
26 juni 2003
24 juni 2003
23 juni 2003
12 juni 2003
11 juni 2003
5 juni 2003
4 juni 2003
31 mei 2003
24 mei 2003
23 mei 2003
20 mei 2003
18 mei 2003
17 mei 2003
4 mei 2003
2 mei 2003
30 april 2003
27 april 2003
21 april 2003
20 april 2003
19 april 2003
15 april 2003
14 april 2003
13 april 2003
10 april 2003
8 april 2003
5 april 2003
2 april 2003
31 maart 2003
23 maart 2003
17 maart 2003
14 maart 2003
5 maart 2003
28 februari 2003
20 februari 2003
5 februari 2003
4 februari 2003
27 januari 2003
17 januari 2003
10 januari 2003
7 januari 2003
2 januari 2003
Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories © by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).
Ik kan me nog herinneren dat ik in 2000 voor m'n verjaardag een werphengel kreeg. Het was absoluut een super kado...
Alleen... Het probleem was, dat m'n vismaatje en ik andere agenda's hadden en erg weinig wederzijdse vrije tijd. En ik was (ik zal het maar eerlijk zeggen) een waardeloze visser en hij wist er toch ietsje meer van dan ik, dus ik wilde wel graag dat hij een keertje mee zou gaan als ik die werphengel zou uitproberen.
Dat is er echter nooit van gekomen, en het hele visfeest viel in duigen toen deze beste jongeman besloot om met zijn eega naar Amerika te verhuizen voor een aantal jaren :o(
En het visfeest viel nog meer in duigen, toen bleek dat ik voordat hij zou terugkeren naar Nederland richting Finland zou vertrekken.
Die werphengel heeft dus vanaf 2000 totaan afgelopen weekend ergens tussen mijn eigendommen rondgezworven en het enige dat het ving was stof.
Maar...! Afgelopen weekend was het dan toch zover. Met mijn grafisch technisch inzicht kreeg ik het voor elkaar om de molen van de hengel te voorzien van zo'n 100 meter touw (om maar even in de visterminologie te blijven *grijns*) en in een wilde bui had ik ook al eens van de televisie die Flying Lures gekocht, die, onder alle omstandigheden en zelfs in mijn handen, gegarandeerd vis zouden vangen en die tot op heden, net als de hengel, weinig meer hadden gevangen dan stof. Deze gloednieuwe hengel in combinatie met dit onoverwinnelijke kunstaas zou van mij een wereldvisser maken.
Eenmaal op het eiland waar Anna's opa en oma een zomerhuis hebben, ging ik meteen aan de slag.
Donderdag de hele dag geprobeerd. Niks...
Vrijdag de hele dag geprobeerd. Noppes...
Zaterdag overdag geprobeerd. Nada...
Misschien was het omdat het bijna 35 graden was die dagen en zo goed als windstil.
Opa had het overdag al niet zo zien zitten, gezien het weer en hij had voorgesteld om het 's avonds maar eens te proberen vanuit de boot. Ik met mijn nieuwe hengel en aas en hij met zijn antieke hengel en nog oudere blinker. En wat dacht je?
Opa pakte de eerste vis. Een snoek van zo'n 50 cm. En ik had nog geen beet gezien.
En zo'n tien minuten later was het weer raak. Nu had hij een snoek van bijna een meter (en 2,3 kg). En ik had nog geen beet gezien.
Ik denk opa een beetje medelijden met me kreeg, want hij bood me aan om met zijn blinker te gaan vissen.
We konden niet zoveel meer vangen, want dat zouden we nooit op krijgen.
"Sport"vissen doen ze hier wel, maar in en rond Anna's familie is het niet echt moreel verantwoordelijk. Als ze wat vangen en het is groot genoeg om op te eten dan gaat het de pan in. Als het niet groot genoeg is om op te eten dan wordt het voer voor de vogels en de andere natuurlijke recycling methodes. Terugzetten wordt hier uit eemm... zeg maar... humanitaire redenen niet gewaardeerd.
Enniewee... De blinker ging aan mijn lijn en vijf minuten later had ik een kleine baars aan de haak.
Opa had al even zitten kijken naar mijn hengel en hij wilde het toch wel even proberen, want tja... zo'n mooie hengel zie je toch niet iedere dag :o)
En na zo'n 10 minuten had hij er weer een snoek aan hangen. Hij gaf gauw de hengel aan mij, zodat ik toch ook nog een snoek zou kunnen claimen en toen besloten we toch maar om naar huis te gaan. Met drie snoeken was het best een productieve avond. Ik gooide nog even snel een keertje in toen opa naar huis aan het roeien was en hoppa... nog een snoek... Die laatste twee waren allebei tussen de 40 en 50 cm.
Leuk, leuk!
Wij hebben de grote snoek mee naar huis genomen en Anna heeft er iets lekkers van gebrouwen. Zo uit de losse vuist. Voor de geïnteresseerden, hier het recept (met dank aan Anna)
Snoek met kappertjes en peterselie saus
Benodigdheden:
snoek
een schaal met respectabel formaat (want er zit akelig veel graat in snoek)
grove zout
gemalen zwarte peper
olijfolie
verse oregano
kleine chinese kool
Voor de saus:
boter
citroensap
kappertjes
een heleboel peterselie
Bereiding
Smeer de olijfolie, het zout en de peper op, over en onder de snoek. Strooi er vervolgens de oregano overheen. Wikkel het in alu folie en bak het in de oven tot het zacht is.
De saus:
smelt de boter in een sauspan samen met het citroensap, de kappertjes en de peterselie. Kook een paar minuten.
Snij de chinese kool halfdoor en serveer met de snoek. Giet de saus erover en voilà.
Kan ook geserveerd worden met pasta of iets dergelijks.

