PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Ik heb een telefoontje gepleegd met Sonera. In de brief die ik gestuurd had, had ik een termijn gesteld waarbinnen zij zouden moeten antwoorden (dat moet je hier doen als je echt antwoord terug wilt, anders doen ze er niks op uit), maar in mijn geval bleek dat niet te helpen.
Ik kreeg een vriendelijke dame aan de telefoon die me vroeg wat het probleem is.
Dus ik:
"Ik heb jullie twee weken geleden een brief gestuurd inzake een klacht over de borg die ik moest betalen bij het afsluiten van mijn abonnement. Ik heb expliciet gevraagd naar een antwoord binnen 14 dagen, maar ik heb nog geen antwoord van jullie gehad."
"Heeft u een ogenblikje? Ik zal u even doorverbinden."
"Ja hoor..."
Ik zag de bui alweer hangen. Dat werd weer een concert van een half uur met zwaar irritante muziek.
Maar het was alsof ze mijn gedachten hadden gelezen de laatste keer. Ik kreeg warempel goede muziek te horen!
Na bijna tien minuten had ik er genoeg van en heb ik opgehangen en opnieuw gebeld. Ik kreeg weer diezelfde dame aan de lijn.
"Ja, ik heb u zojuist gebeld, maar ik denk dat er iets mis is gegaan met het doorverbinden, want er kwam maar niemand."
"Oh, sorry. Heeft u nog een ogenblikje? Dan probeer ik het nog een keer."
"Ja hoor..."
En ik stond net op het punt om weer op te hangen toen ik eindelijk iemand aan de lijn kreeg. Een andere vriendelijke dame.
"Goedendag, waarmee kan ik u helpen?"
Dus ik herhaal wat ik ook al tegen die andere dame had verteld. En zij:
"Hmmm... Heeft u een ogenblikje?"
"Ja hoor..."
Het duurde weer bijna tien minuten (en ik overdrijf niet!) voordat het vrouwtje weer terugkwam aan de lijn.
"Mag ik uw telefoonnummer?"
Dus ik schoot al bijna uit m'n slof en wilde haar vragen of ze tien minuten nodig had om die vraag te bedenken, maar ik kon me nog net inhouden.
Ik gaf haar mijn telefoonnummer en ze kreeg waarschijnlijk m'n "dossier" op haar scherm.
"Tja, u bent nog maar vijf maanden bij Sonera, dus u komt nog niet in aanmerking voor teruggave van uw borg."
"Nee, daar gaat het niet om. Ik heb u een BRIEF gestuurd met een klacht daarover. En ik wil weten wanneer ik daar antwoord op krijg."
"Eeem... Heeft u nog een ogenblikje?"
*zucht*
"Ja hoor..."
En het concert ging verder op precies dezelfde plek waar het even eerder was begonnen. Ruim vijf minuten later krijg ik een ander vrouwtje aan de telefoon.
"Eeh, meneer? We zitten nog steeds in dezelfde situatie als drie weken geleden toen u belde. We kunnen u de borg nog niet teruggeven. U bent nog maar vijf maanden lid bij Sonera en we hebben een minimum termijn van..."
Ik viel zowat van m'n stoel af, omdat ze nog wisten wie ik was. En ik was zwaar ge#"239;rriteerd omdat ze geen antwoord gaven op mijn vraag.
"Mevrouw, sorry dat ik u onderbreek, maar ik weet precies wat jullie me drie weken geleden hebben verteld. Maar daar bel ik niet over. Ik heb jullie een brief gestuurd en DAAR wil ik antwoord op. Mag ik u een vraag stellen? Als ik niet had gebeld, hadden jullie dan ooit op die brief gereageerd?"
"Brief? Heeft u een ogenblikje?"
*zuuuuuucht*
"Ja hoor..."
Opnieuw goede muziek, deze keer hadden ze de CD omgedraaid, want ik kreeg andere muziek. En na tien minuten (de totale wachttijd was onderhand opgelopen tot ruim een half uur!) kwam ze terug aan de lijn.
"Meneer?"
"Ja?"
"We hebben geen brief van u ontvangen. Kunt u de brief opnieuw sturen...?"
Ok... Dat was de druppel. Ik was zo onderhand zwaar over de zeik.
Ik heb haar vriendelijk verteld dat ik een kopie van de brief zou opsturen. En nu naar de directeur om eens uit de doeken te doen hoe de klanten worden behandeld. Ik heb de arme mevrouw nog wel even op het hart gedrukt dat het niets persoonlijks was, maar dat het wel ontzettend irritant was. En ik heb haar bedankt voor haar geduld.
Dat was volledig goed bedoeld, maar ik bedacht me later dat dat nogal sarcastisch was, want eigenlijk had ze MIJ moeten bedanken voor mijn geduld. Mijn bedankje kon ze dus wel eens verkeerd opgevat hebben *grijns*