PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Er zijn nieuwe ontwikkelingen... :o)
Vandaag had ik een afspraak met een bureau genaamd Turning Point. Een kleintje vergeleken met de meeste reklamebureaus die ik aangeschreven had, maar toch één van weinigen die me had uitgenodigd voor een gesprek.
Het was erg interessant. De man waar ik mee gesproken heb was erg geïnteresseerd en zoals het er nu naar uitziet zou dit wel eens mijn nieuwe baan kunnen worden. We hebben het gehad over salaris en al en aankomende dinsdag ga ik een middagje op proef, kijken of we elkaar liggen en of ik die dingen kan die zij van mij verwachten.
Erg positief dus! Later meer hierover!

Vandaag ook een gesprek gehad met meneer Frenckell van een grote drukkerij alhier.
Hij was één van de weinige mensen die me vanaf het begin (al toen ik vanuit Nederland van alles probeerde om contacten te leggen) het voordeel van de twijfel gunde en me meteen aanbood om te helpen als ik in de shit zat.
Afgelopen week had ik hem aan de telefoon en vandaag heb ik hem dus ontmoet. Erg aardige man. Met een Nederlandse moeder (in Oldenzaal!). We hebben gezellig gebabbeld, informeel, en hij vroeg me hem vooral op de hoogte te houden van de ontwikkelingen.

Gisteren zat ik in de auto op weg naar cursus toen ik ineens een telefoontje kreeg.
Geen nummer dat mij in eerste instantie bekend was, tenminste niet eentje die in mijn telefoon stond opgeslagen.
Ik neem op, en aan de andere kant van de lijn noemt iemand zijn naam en het bedrijf (dat ik in eerste instantie niet hoorde) en begint zich meteen iemand te verontschuldigen dat er geen crisis is en dat hij me geen baan aanbiedt, maar dat hij iets anders in gedachten had.
Het zal wel Nederlandse achterdocht zijn, maar ik vond het een beetje vreemd. Geen baan, maar toch iemand die iets anders van me wil hebben...
Ik hoorde zijn verhaal aan en het bleek inderdaad een van de bedrijven te zijn die ik gebeld had voor een baan. Ik herinner me dat we destijds een heel interessant gesprek hadden en ik heb hem toen verteld dat ik ook op freelance basis werk deed.
Met dit in zijn achterhoofd had hij me dus gebeld. Er was namelijk een plek vrij gekomen in hun kantoor en ze vroegen zich af of ik het niet wat vond om mijn freelance werkzaamheden bij hun in het kantoor te doen.
Er was ondertussen een rood lampje gaan knipperen ergens in mijn brein. Ik bedoel... Misschien is het wel helemaal goed bedoeld, maar toch... Ze kennen me niet, ik ben net in Finland aangekomen, spreek geen woord Fins (ok, een paar ondertussen, maar toch), ze hebben geen flauw idee wat ik allemaal kan, voor hetzelfde geld ben ik een of andere halve zool die maar zo wat in zijn CV kalkt.
Een beetje vreemd.
Maar goed... Ik was niet echt van plan om hier zomaar op in te gaan, dus ik heb die man in alle eerlijkheid verteld dat ik nog druk bezig was met allerlei interviews en gesprekken en dat ik op dit moment nog niet kon overzien in hoeverre de freelance werkzaamheden zich ontwikkelen in de zin van de nood naar een nieuw kantoor.
Hij drukte me nog wel op m'n hart dat als ik in de buurt was ik even een belletje moest doen. Konden we even een bakkie doen.