PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

We zijn het afgelopen weekend op bezoek geweest bij opa en oma.
Dat was, zoals Anna's zusje het heel toepasselijk noemde, een kieli kylpy. Een taalbad.
Ik meende dat ik een klein beetje Fins begon te verstaan, maar ik kwam toch van een kouwe kermis thuis toen we daar aan tafel zaten. Dag in dag uit in Helsinki heeft me doen wennen aan het Helsinki "dialect".
Gezien het feit dat het Fins zulke lange woorden gebruikt hebben de inwoners terecht gedacht dat het onnodig is om dat allemaal uit te spreken, dus ze hebben woorden aan elkaar geplakt en letters er tussenuit gehaald zodat het sneller en makkelijker is.
Helsinki doet dat op zijn manier, maar in de streek waar opa en oma wonen doen ze dat op een heel andere manier.
Ik zat dus vrijdagavond aan tafel met de familie en ik zat met grote ogen te kijken en me af te vragen welke taal ik nou eigenlijk op de cursus had geleerd.
Verbazingwekkend is het, hoe snel je je leert aanpassen. Zaterdag wist ik dat ik inderdaad Fins geleerd had op de cursus en dat ze dat zowel in Helsinki als bij opa en oma praten. Je moet alleen even weten waar je precies op moet letten en hoe je ernaar moet luisteren.

Zaterdag zijn we wezen ijsvissen.
Nee, je vist niet op ijs; je vist door het ijs naar vis onder het ijs. Als je begrijpt wat ik bedoel.
We moesten eerst een gat in het ijs boren. Het ijs was ongeveer een meter dik, dus dat kostte wel wat inspanning. Gelukkig dat het al een weekje gedooid had, dus het ijs was niet meer zo hard.
Daarna lijntje met een rode made op de haak door het gat naar de bodem laten zakken en maar hopen dat de vissen honger hebben. En aktief genoeg zijn in het koude water om op zoek te gaan naar een rood krioelend gevalletje.
Ik heb geduldig ruim drie uur zitten wachten, maar zonder resultaat.
Blijkbaar was er maar één vis in de hele zee te vinden en die heeft opa eruit gevist. Een baars. Nog niet eens van indrukwekkend formaat.
Enniewee... Het was erg leuk, en volgende winter meer succes.
Wat ik volgende winter ook nog ga doen, als het hard genoeg gevroren heeft, is met de auto een rondje spinnen over het ijs. Nu waren er ook overal auto's op het ijs, voornamelijk van vissers die wat verder op aan het vissen waren. Maar als ik de auto meeneem, dan zal het niet zijn om wat verder op te gaan vissen :o)