PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Vandaag was erg veelbelovend, ik kan niet anders zeggen.
De man waarmee ik gesproken had had een aantal hele goede dingen. Löwe in Finland bestaat uit drie bedrijven, die allemaal hun deel hebben in de totale communicatiestroom. DTP, radio en tv en een webdesign afdeling. Hij zou voor me navragen of er op de DTP-afdeling nog een plek vrij was. Daar zou hij me over terugbellen. Een andere optie was (nog niet helemaal voor 100% zeker, maar toch flink aan de positieve kant), dat Löwe binnen nu en 2-2,5 maand een vierde bedrijf ging opzetten, waarin ze het voortraject tussen DTP en print in eigen huis gingen. Daarin zou ik goed passen, gezien mijn technische ervaring en mijn ervaring in DTP en webdesign. Natuurlijk ga ik ervan uit dat ik tegen die tijd al een baan heb, maar ik vind het idee wel erg leuk. Dat heb ik hem ook gezegd. En gezien het feit dat men hier ook werkt met proeftijden, zou ik altijd na de proeftijd kunnen afzwaaien en dit gaan doen.
En een derde optie gaf hij me ook nog. Hij was in contact met een andere Nederlander hier in Finland, ook werkend in de reclame, en hij zou een balletje opgooien bij deze persoon en mij z'n telefoonnummer geven.
Dat was dus een positieve ochtend!
En ik ben happy! :o)
Niet dat ik dat niet al was hoor, ik heb nog steeds een vakantiegevoel.
Helemaal omdat ik feitelijk nog niks heb gedaan hier. Behalve dat fotografieklusje. Maar dat kon je eigenlijk niet echt een klusje noemen. Dat was meer genieten van de zon in een tuincentrum. Daar komt trouwens nog wel een vervolg op, want er zijn nog wat locaties waar ik foto's moet maken voor hetzelfde bedrijf.

Over fotografie gesproken...
M'n camera is gecrashed net aan het einde van de fotosessie.
Ik had er al een keertje eerder problemen mee gehad, maar nu was het echt finito.
Ik heb de batterijen gechecked en ik vond wat roest onder het klepje dat contact maakt met de batterijen. Als ik het klepje stevig naar beneden drukte, deed 'ie het wel weer, maar da's natuurlijk zwaar kl.... met foto's maken. De body is 3 maanden oud, dus er zat nog garantie op.
Ik vanmiddag naar de "reparatieshop van de Nikon importeur", klein winkeltje, max 2,5 meter breed, misschien 6 meter diep; absoluut niet wat je van een reparatieshop van de Nikon importeur zou verwachten. Hetzelfde gold voor de "reparateur". Met alle respect, maar die zag eruit alsof die ook aan een grote beurt toe was. Hij was bijna antiek. Maar tot mijn verbazing sprak hij wel Engels!
Ik legde hem het probleem voor en hij zei: "Wotter, dis is coozt bai wotter."
Goed, goed... Ik ben ook geen halve zool, meestal niet in ieder geval, ik weet ook wel dat roest door condens of door water komt. Maar ik weet ook dat de body van mijn camera GEEN water heeft gezien. Tenminste niet in de tijd dat ik het heb. En dat zei ik ook tegen die reparateur, maar het was alsof die een bandje had ingeslikt met de tekst "Wotter" erop, want hij bleef maar zaniken dat het door water kwam.
Voor de rest was het absoluut een goeie vent, want hij heeft de zaak schoongemaakt met een of andere electronische schuurborstel en nu doet alles het weer. En het kostte inderdaad niets.
Dankjewel Nikon :o)

Komt me trouwens wel goed uit dat alles zo snel gemaakt was, want vanavond begint de Helsinki Festival week en om middernacht is er vuurwerk. Ik hoop een aantal mooie foto's te maken, misschien wel met zoom, van vuurwerk boven Suomenlinna.
En morgen hebben we een crayfishparty met Anna's vrienden ergens op een eiland. Dat wordt ook ERG leuk. Vooral de rit ernaartoe, want Anna's vriendin en vriend stonden erop dat ze bij ons achter in de auto gingen.
Anna's vriendin zou nog wel passen, maar de vriend is een kop groter dan ik, dus dat wordt lachen. Vooral met twee slaapzakken en twee rugzakken EN dertig graden in de auto *grijns*
Daarover later meer...

Oh ja, nog één ding...
Ben je verhuisd naar het buitenland, denk je dat je van de Nederlandse pietluttigheid af bent... Maar nee...
Ik had gisteren nog even contact met het thuisfront en daar hoorde ik dat ik nog een bekeuring had voor te hard rijden.
Avondje film met Anna in Arnhem, op een maandagavond. Ik ben geflitst met 55 km/uur waar je 50 mag...
Ik weet het, te hard is te hard... Maar dan was die bekeuring die ik kreeg op de snelweg bij Bathmen van 26 km te hard een stuk beter te verkroppen dan dit...