PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Het blijft maar mooi weer!
Ik heb nog geen werk, maar toevallig dat ik wel een freelance klusje er even bij tussendoor kreeg.
Anna's moeder vroeg me of ik voor een klant van haar voor fotograaf wilde spelen. Da's een leuke voor bij op m'n cv. Freelance fotograaf.
Ik wordt zo onderhand een grafische allrounder in alle zinnen van het woord *grijns*
En. Vandaag heb ik nog even weer de bureaucratische weg bewandeld.
Het leek er even op alsof ik in een onontkoombare vicieuze cirkel was beland.
Weet je nog met die post?
We hebben voor de zekerheid toch maar even gebeld met het postkantoor, om te zien of er misschien daar wat aan gedaan kan worden.
En daar lag meteen het probleem.
De dame daar wist Anna te vertellen dat alle post met mijn naam erop automatisch werd uitgeselecteerd, omdat ik niet geregistreerd sta op dit adres. Ik sta wel als medebewoner bij de woningbouwvereniging geregistreerd, maar via de magistraat registreren op dit adres kan pas als ik mijn sofinummer heb, en die krijg ik pas als ik mijn verblijfsvergunning heb, en die wordt op mijn naam via de post opgestuurd naar dit adres, maar die krijg ik dus niet want ik sta niet geregistreerd op dit adres en dat gebeurt pas als ik mijn sofinummer heb en die krijg ik pas als ik mijn verblijfsvergunning heb, en.. en.. en. en. Voel je 'em?
Ik vanmorgen bellen met de magistraat of ze op één of andere manier een uitzondering konden maken, maar dat was absoluut onmogelijk, ik kon niet eerder registreren dan wanneer ik een verblijfsvergunning had. En ik krijg ook een vaag vermoeden dat ze niet helemaal begreep hoe de vork in de steel zat, maar dat kan ook aan mij hebben gelegen.
Toen maar gebeld met de postservice, die me op mijn verzoek doorverbond met het postkantoor in Espoo. Ik kreeg volgens mij een stageloper aan de telefoon die net een dag aan het werk was, want hij had niet helemaal door hoe het werkte. Hij sprak wel Engels, tot op zekere hoogte, en liet me eerst mijn volledige info oplepelen, inclusief het adres in het Fins en toen wist 'ie opeens dat ik niet bij hem moest wezen, maar bij een andere afdeling. Of ik even geduld had, dan zou hij het nummer wel even opzoeken. Vijf minuten later komt 'ie weer aan de telefoon met de mededeling dat hij het niet kan vinden (tiktaktiktaktiktak). En de vraag waar ik naar toe gebeld had. Dus ik vertel hem dat ik via de postservice (da's zeg maar de helpdesk) gevraagd had naar het postkantoor in Espoo. "Oooh," zegt 'ie, "maar ik zit in Tapiola." Tapiola is een stadswijk zo'n 10 km hier vandaan, geloof ik. Maar hij zou me even doorverbinden.
Ik weer wachten, muziekje d'rbij. Krijg ik een Finse aan de telefoon.
"Goodmorning, this is Arno speaking."
"Eeeeeeh, not so well. I give you else."
En ze knikkert me zo weer achter in de rij in de wacht.
Ik moest aardig wat moeite doen om niet in lachen uit te barsten voordat het wachten-muziekje begon te spelen. Het was nogal komisch. Maar... uiteindelijk na flink wat wachten, kreeg ik dan toch een Engels sprekende dame aan de lijn die erg behulpzaam was en me uitlegde dat ik ook enkel op het postkantoor voor het postadres mij kon registreren.
Had ik dat vantevoren geweten, dan was alle post gewoon aangekomen en was er heel wat minder ergernis geweest.
Maar goed. Het leven van een emigrator *grijns* gaat nou eenmaal niet over rozen.