PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Terug van weggeweest. Het ging allemaal in vreselijke haast, maar wat wil je, meer dan 1000 km in twee dagen. Het was wel de moeite waard. Alleen gaan we dat nog een ander keertje over doen in ons eigen tempo.
We hebben het hele toeristieke traject gedaan: van het amphitheater in El Jem tot de zoutmeren in Chott El Jerid en kameelrijden op een dromedaris in de Sahara.
Geweldige ervaring, moet ik zeggen.
En Anna heeft nog een bijpassende pot gekocht voor de schaal die ze eergisteren gekocht heeft. Dat was wel erg interessant. We waren daar in dat winkeltje, standaard verhaal. Alles eersteklas kwaliteit, maaij frent, joor kurlfrent verrie naaijs (my friend, your girlfriend very nice; vrij vertaald: "m'n vriend, je hebt een erg leuke meid"), maar op één of andere manier was het toch iets anders. Het voelde iets natuurlijker aan. Misschien was dat omdat deze man geen Arabier was, maar een Berber. Maar de beste man wilde nog steeds 35 dinar voor die pot hebben (die origineel 45 dinar zou kosten). Anna vroeg al wat ik ervan vond, maar het was HAAR ding, dus ze moest zelf maar beslissen of ze het geld ervoor wilde uitgeven. Dus ze vertelde de beste man dat ze er even over moest nadenken en als ze zou besluiten om de pot te kopen, zouden we terugkomen. De man bleef beleefd, maar je zag hem denken "Die zien we nooit meer terug", wat waarschijnlijk in de meeste gevallen een goede gedachte was. Maar uiteindelijk kwamen we wel terug (mijn "Ach, als je het ding graag wilt hebben, koop het dan gewoon. Je steunt die beste man ermee, jij blij, hij blij, de Tunesische economie blij, en je bent op vakantie, dus..." heeft er misschien iets bij geholpen) en inderdaad, de man was vreselijk blij, sleepte ons zowat naar binnen en gebood één van z'n assistenten de pot degelijk in te pakken, zodat het een vlucht naar het koude noorden zonder problemen zou overleven, terwijl hijzelf een kop thee voor ons beiden ging halen. We zaten een beetje strak in het tijdschema, want de bus zou over 15 minuten vertrekken, maar dat haalde allemaal niets uit. We moesten gaan zitten en wachten tot hij terug was met de thee. En die thee, traditionele mintthee... Zag eruit als of het uit de eerste de beste sloot was geschept, en ach... vre-se-lijk zoet. De haren gingen recht overeind staan op m'n armen (en dat zegt was, als IK zeg dat het zoet is *grijns*), maar beleefdheid, beleefdheid. De man was zo blij. En Anna was zo'n speciale vrouw. Hij hoopte dat als we over een paar jaar weer zouden komen met onze zoon, we bij hem en zijn familie zouden blijven en geen hotel zouden nemen.
En Anna kreeg nog een hangertje dat de hand van Fatima voorstelt, als bescherming.
Da's dan ook wel weer leuk om mee te maken.
Oh! En ik heb een goede aanbieding gehad voor Anna: 5000 kamelen en 3 Ferrari's. Ik moet zeggen dat het wel erg aanlokkelijk klonk. Maar ja... waar laat ik 5000 kamelen? *grijns*