PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Ik heb gehoord dat het Nederlandse klimaat weer de kop op komt zetten.
Ik wil niemand jaloers maken, of zo, of iets specifieks inwrijven, maar ik heb sinds die 15 minuten regen nabij Helsingborg geen regen meer gezien. Het is hier onafgebroken tussen de 23 en 30 graden geweest.
En de vooruitzichten zijn nog steeds ontzettend goed. Een beetje regen in de nacht, maar overdag steevast ruim boven de 20 graden. Gisteren hebben we niet zo gek veel gedaan. Het meeste papierwerk is achter de rug, godzijdank, dus we kunnen nu eindelijk een beetje genieten van de "vakantie".
Ik heb gisteren nog wel een telefoontje gepleegd met Löwe, met de Nederlander aldaar, en met hem heb ik vrijdag een afspraak. Hij klonk een stuk meer geïnteresseerd dan met degene die ik vandaag heb gesproken. Dat was die ene van de proeftijd, maar dat feestje ging dus als verwacht niet door. Hij was wel erg te spreken over de dingen die ik al gemaakt had, maar op dit moment hadden ze gewoon geen plek. Begrijpelijk en ik ga daar ook vast niet moeilijk over doen, alleen die afspraak van die proeftijd, dat vond ik een beetje minder. En hij zei me dat de grafische wereld ontzettend onvoorspelbaar is (duh, vertel MIJ wat.) en dat er volgende week misschien wel plek was en dat hij me zou bellen zodra er plek was. Ik heb hem vriendelijk te verstaan gegeven dat ik daar natuurlijk niet op ging zitten wachten en dat begreep hij dan ook wel weer.
Het was verder een erg vriendelijke man, geen slecht woord erover, maar wij gaan hier verder naar vrijdag, de volgende afspraak.
Vandaag heb ik me ook ingeschreven voor een cursus Fins voor buitenlanders. Aan de zomeruniversiteit. Een cursus in vier stages van elk 52 lessen. Drie weken per stage van twee avonden in de week, vier uur per avond. Da's vrij intensief, dus ik ga er van uit dat ik zo rond de kerst een aardig woordje Fins spreek en zelfs al meer versta.
Ik had me opgegeven voor de eerste stage, maar die zat al volgeboekt. Ik spreek een beetje Fins (minä puhun Suomea vain vähän), dus die eerste stage kon ik wel overslaan. Ik rol er dus gelijk in in de tweede stage. De eerste les is op 30 september.
We hebben vandaag ook een boel van Anna's vrienden ontmoet. Eéntje hadden we een afspraak mee, en op het punt van vertrekken (na ongeveer 2,5 uur in een cafeetje gezeten te hebben) zagen we bij het naar buiten lopen nog een groepje van Anna's studentenvrienden, dus toen hebben we er nog een uurtje bij aan geplakt. Errug gezwellie!

Verder vandaag ook van alle kanten berichten gekregen dat post retour gezonden werd.
HEEEL irritant, ik weet het, maar het adres is goed!
Het probleem ligt waarschijnlijk in het feit dat onze postbode niet een van de slimsten is en die kijkt welke naam er op de brievenbus staat en als dat niet overeenkomt met wat er op de brief staat, plakt 'ie er een sticker op met adres onbekend.
Paul en Shirley's kaart is wel over gekomen (bedankt nog!), maar ook met zo'n sticker erop.
Ontzettend stoooopid. Morgenvroeg hangen we gelijk aan de telefoon om met dringend, spoedeisende urgentie van vitaal levensbelang (da's HEEL ernstig ;o) ) die namen te veranderen. De naam van de oude bewoner hangt er namelijk nog op en wij mogen dat volgens de reglementen van het huis niet wijzigen.
(Laat er nou toevallig op mysterieuze wijze vannacht een sticker op onze brievenbus geplakt worden met de juiste namen erop...)

Nog een paar leuke anekdotes:
Ik las een boek van Anna, dat ze gekregen heeft op haar laatste dag in Amsterdag. Het heet de "Undutchables". Misschien ken je het, als je het niet kent, het is absoluut de moeite waard om het eens door te lezen. Er zijn een stel objectieve buitenlanders geweest, Amerikanen of Engelsen geloof ik, ik weet het niet meer precies, die hebben een boek geschreven over alle "rariteiten" in Nederland.
Zo ook:
Is het u wel eens opgevallen als je in Holland voor een stoplicht staat te wachten en je bent opgereden tot aan de streep, je nekbrekende toeren moet uithalen om het stoplicht nog te kunnen zien?
Nou had ik daar persoonlijk weinig last van, want ik heb een open dakje *grijns*, maar dat is dus één van die waarheden die me eigenlijk pas opviel toen ik in Finland kwam. De eerste keer al dat ik in Finland was, maar vooral nu, nu ik zelf de auto heb meegenomen en ik de afgelopen weken ontzettend veel gereden heb. In Finland heb je daar dus absoluut géén last van, want daar hebben ze op een kruispunt gewoon zo ongeveer gemiddeld drie tot vier stoplichten staan voor én richting. Eén links, één rechts en voor de eerste persoon in de rij ook nog één of twee aan de overkant van de weg of als het 4-baans weg is in de middenberm. Je hoeft je dus ook niet druk te maken dat je niet snel genoeg in de gaten hebt of het stoplicht groen is, of dat je aan het einde van de dag thuiskomt met een whiplash van het stoplichten kijken.
Of dat er iemand begint te toeteren omdat je naar zijn/haar mening niet snel genoeg reageert op het groen geworden stoplicht.
En nog een andere, die was ik vergeten te vermelden.
Dachten we dat in Nederland de benzineprijzen onstabiel zijn? Dan moet je voor de gein eens deze kant op komen. Het eerste weekend waren we druk bezig met uitpakken en schoonmaken en zo, en op zondagmorgen reden we weer van Anna's ouders richting ons appartement en we kwamen langs een benzinestation.
Volgens de statistieken is Finland na Nederland het duurste land in de EU wat benzine betreft en ik zag op het prijsbord € 1,039. En ik dacht: "Hmmm. Da's helemaal zo gek nog niet."
Ik was echter nog niet leeg, dus ik hoefde nog niet te tanken. De volgende dag, maandag, reden we er opnieuw langs. Ik keek weer op het prijsbord en ik moest twee keer kijken voordat ik geloofde dat er echt € 1,174 stond. Da's dus 14 cent in één dag. Zo bont hebben ze het in Nederland nog nooit gemaakt.
En het verschil tussen de benzinestations is ook niet mis. Vandaag kwamen we toevallig weer erlangs en diezelfde pomp stond nog steeds op € 1,174. Terwijl er zo'n 4 km verderop een JET-pomp staat (da's zo ongeveer wat Tango in Nederland is, zo'n onbemand tankstation) en daar was het, hou je vast, € 1,009. Da's een verschil van 17 cent. Toch wel een beetje een bizar gevoel.