home
dutch poetry
english poetry
(short) stories
journal of stupidities
weblog (in Dutch)
miscellaneous
2002
2004
2005
2003
16 december 2003
15 december 2003
14 december 2003
5 december 2003
29 november 2003
26 november 2003
22 november 2003
3 november 2003
26 oktober 2003
11 oktober 2003
10 oktober 2003
8 oktober 2003
5 oktober 2003
2 oktober 2003
23 september 2003
17 september 2003
16 september 2003
13 september 2003
4 september 2003
31 augustus 2003
24 augustus 2003
21 augustus 2003
17 augustus 2003
13 augustus 2003
9 augustus 2003
28 juli 2003
27 juli 2003
22 juli 2003
21 juli 2003
11 juli 2003
7 juli 2003
27 juni 2003
26 juni 2003
24 juni 2003
23 juni 2003
12 juni 2003
11 juni 2003
5 juni 2003
4 juni 2003
31 mei 2003
24 mei 2003
23 mei 2003
20 mei 2003
18 mei 2003
17 mei 2003
4 mei 2003
2 mei 2003
30 april 2003
27 april 2003
21 april 2003
20 april 2003
19 april 2003
15 april 2003
14 april 2003
13 april 2003
10 april 2003
8 april 2003
5 april 2003
2 april 2003
31 maart 2003
23 maart 2003
17 maart 2003
14 maart 2003
5 maart 2003
28 februari 2003
20 februari 2003
5 februari 2003
4 februari 2003
27 januari 2003
17 januari 2003
10 januari 2003
7 januari 2003
2 januari 2003
Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories © by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).
Een onverwachte bezoeker meldde zich vanmiddag aan de deur. Gisteren kreeg ik een telefoontje van iemand die ik al zo'n zeven jaar niet meer gezien of gesproken had.
Hij was voor zaken in Finland en had het weekend vrij en niks te doen. Hij had gehoord dat ik in Finland woonde en vroeg zich af of ik het leuk zou vinden dat hij langs kwam.
Ma had me vrijdag al een beetje ingelicht dat de mogelijkheid er was dat hij zou bellen of hij langs kon komen, omdat zijn moeder had gebeld voor het adres.
Ik was verbaasd, op z'n zachtst gezegd. In Nederland woonden we ongeveer even ver van elkaar af als de afstand die hij nu moest overbruggen, en toch namen we nooit de moeite om bij elkaar op bezoek te gaan.
Van ma kreeg ik de indruk dat hij kort aan de Russische grens verbleef, en dat is ongeveer 300 km. Dat doe je niet even op een zondag middag. Maar toen hij zaterdagmiddag belde bleek dat hij "maar" 130 km hier vandaan zat.
Ik had Anna verteld wat er ging gebeuren en wat mijn relatie was met hem.
Zondag rond een uurtje of half drie ging de bel (ongeveer de tiende keer, omdat vandaag één of ander feestje was waarbij al die kleine koters langs de deur komen bedelen voor snoep).
Anna deed open, heel enthousiast, verwelkomde hem, nodigde hem uit om binnen te komen. Het was nogal komisch.
Hij had Anna nog nooit gezien en was dus niet zeker of hij aan de goede deur was (ondanks mijn niet echt Finse achternaam op de deur).
Ik zat op de bank en hoorde ietwat verbaasd: "Eeeh, Arno?"
Waarop Anna bevestigend antwoordde.
Ik liep naar de voordeur en nodigde hem ook uit om binnen te komen.
Hij was niets veranderd sinds de laatste keer dat ik hem gezien had.
We hadden uiteraard een hoop om bij te praten en het was erg gezellig. Voor herhaling vatbaar!

