PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Vanaf vandaag besta ik weer officieel!
Gisteren kwam — na 5 weken eindelijk! — m'n verblijfsvergunning.
Ik moest nog een hoop dingen doen, maar ik wilde me dan gisteren toch nog wel even registreren voordat ik naar cursus ging. Dus ik om ongeveer 15.50 uur richting magistraat in Tapiola, zo'n 10 minuten rijden van hier.
Ik sta in Tapiola voor de stoplichten te wachten om richting magistraat te gaan als ik me opeens herinner dat iedereen hier om 16.00 stopt met werken.
GLOEIENDEGLOEIENDE...
Nou ja... Die ene dag maakt dan ook niet meer uit.
Dus vandaag was de dag... Officieel geregistreerd op dit adres, EN een persoonlijk nummer.
Finland opent zijn deuren voor mij! *grijns*

Deze middag heb ik m'n eerste hele Finse zin gezegd.
En ik moet zeggen, ik ben best wel een beetje trots op mezelf!
Ik heb een strippenkaart en een telefoonkaart gekocht.
Het verschil met Fins en Nederlands is dat de Finse mensen het buitengewoon knap vinden als een buitenlander Fins spreekt. Je krijgt nog net geen staande ovatie, maar ze kunnen het wel erg waarderen. Anders dan in Nederland, waar je gewoon geacht wordt met een willekeurig accent Nederlands te spreken.
Toen ik dus om "yksi kymmenen matkan seutulippu ja yksi Sonera Easy:n puhelinkortti" vroeg, die puhelinkortti voor "kaksikymmentä euroa", kreeg ik een brede glimlach van de kassière (nee Dimitri, ze zat me niet uit te lachen! :oP). Het geintje kostte me wel neljäkymmentäkaksi euroa, maar ja... Alles is duur hier.
Kiitos en tot de volgende keer maar weer!