home
dutch poetry
english poetry
(short) stories
journal of stupidities
weblog (in Dutch)
miscellaneous
2002
2003
2004
2005
14 september 2005
13 september 2005
12 september 2005
9 september 2005
7 september 2005
6 september 2005
5 september 2005
4 september 2005
1 september 2005
31 augustus 2005
30 augustus 2005
29 augustus 2005
27 augustus 2005
25 augustus 2005
10 augustus 2005
9 augustus 2005
8 augustus 2005
7 augustus 2005
5 augustus 2005
31 juli 2005
25 juli 2005
15 juli 2005
10 juli 2005
8 juli 2005
6 juli 2005
18 juni 2005
17 juni 2005
9 juni 2005
8 juni 2005
6 juni 2005
25 mei 2005
24 mei 2005
20 mei 2005
17 mei 2005
15 mei 2005
1 mei 2005
30 april 2005
28 april 2005
21 april 2005
20 april 2005
9 april 2005
7 april 2005
6 april 2005
18 maart 2005
17 maart 2005
16 maart 2005
15 maart 2005
13 maart 2005
12 maart 2005
6 maart 2005
31 januari 2005
29 januari 2005
27 januari 2005
24 januari 2005
22 januari 2005
14 januari 2005
Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories © by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).
Het zou vandaag beter weer worden.
Nou, ik kan je zeggen: ze hebben gelogen! Foei foei, wat een weer, wat een weer.
Ik heb al heel wat regen gezien, maar zo erg als vandaag toch niet zo vaak.
Het was nogal druk op het werk. Ik was klaar rond 18.30 en het regende zo hard dat ik nog maar net de overkant van de straat kon zien. Anna's moeder was even tevoren weggegaan, ietwat chagrijnig omdat ik de lift afgeslagen had, maar ik moest nog even wat afmaken, dus ik kon nog niet weg.
Ik heb een half uur gewacht totdat de regen minder werd en zelfs even ophield, zodat ik mooi naar de bus kon rennen. Ik zat goed en wel in de bus of daar begon het weer.
De bus stopte zo ongeveer voor de deur van het station, ongeveer 20-30 meter. De sprint die ik nam duurde ongeveer 5 seconden, maar ik was weer zeiknat.
Daarna heb ik even, samen met tig anderen, onder het afdak staan kijken naar de hoeveelheid water die naar beneden kwam (vergezeld van stevig onweer). Absoluut ongekend. Vervolgens sprong ik in de trein om in Kilo te vernemen dat er voor de verandering weer eens een meter water in de tunnel stond. Kon ik weer helemaal omlopen om nog een keer nat te worden.
Naja... Het hoort bij de dingen des levens, zullen we maar zeggen.

