home
dutch poetry
english poetry
(short) stories
journal of stupidities
weblog (in Dutch)
miscellaneous
2002
2003
2004
2005
14 september 2005
13 september 2005
12 september 2005
9 september 2005
7 september 2005
6 september 2005
5 september 2005
4 september 2005
1 september 2005
31 augustus 2005
30 augustus 2005
29 augustus 2005
27 augustus 2005
25 augustus 2005
10 augustus 2005
9 augustus 2005
8 augustus 2005
7 augustus 2005
5 augustus 2005
31 juli 2005
25 juli 2005
15 juli 2005
10 juli 2005
8 juli 2005
6 juli 2005
18 juni 2005
17 juni 2005
9 juni 2005
8 juni 2005
6 juni 2005
25 mei 2005
24 mei 2005
20 mei 2005
17 mei 2005
15 mei 2005
1 mei 2005
30 april 2005
28 april 2005
21 april 2005
20 april 2005
9 april 2005
7 april 2005
6 april 2005
18 maart 2005
17 maart 2005
16 maart 2005
15 maart 2005
13 maart 2005
12 maart 2005
6 maart 2005
31 januari 2005
29 januari 2005
27 januari 2005
24 januari 2005
22 januari 2005
14 januari 2005
Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories © by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).
Ik had beloofd dat als Nederland zou winnen, ik in m'n oranje Holland t-shirt naar het werk zou gaan. Daar zat ik dus aan vast en nou ja... Ben er nog steeds (redelijk) trots op om Nederlander te zijn, dus vanmorgen toog ik in oranje naar de stad. Daar viel ik op zich nog niet zo op, omdat de oranje-invasie zich inderdaad aan het terugtrekken was uit het land.
Ik had een lunch afspraak met een kameraad van me en daar moest ik rond het middaguur voor terug naar het centrum. Ik stond bij de bushalte — in m'n oranje t-shirt — te wachten op de bus. Ruim van te voren gaf ik de buschauffeur aan dat ik wel graag mee wilde en ik zag dat hij me al toe zat te grijnzen ver voordat hij de parkeerplaats bij de bushalte opreed. Ik grijnsde terug naar hem al ver voordat hij stilstond, want ik wist waarom hij zat te grijnzen. Toen hij de deur opendeed en binnenstapte, feliciteerde hij me met de overwinning van Nederland op Finland. Ik bedankte hem vriendelijk en stapte met diezelfde brede grijns door de bus, alwaar ik door menig chagrijnig gezicht werd aan- en nagestaard.
Maar dat kon me al helemaal niets meer schelen. Dat ene kleine gebaar van die buschauffeur had mijn dag gemaakt.
Gelukkig ben ik niet de enige die van mening is dat het tenslotte gewoon een spelletje is...

