PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Die narigheid met de post die ik in het begin had, toen we net hier kwamen, blijft me achtervolgen.
Gisteren ging ik naar een keuringscentrum voor, zeg maar, de Finse APK. Ik meldde me aan de balie en vertelde ze dat ik wel graag m'n auto wilde laten keuren. Dat was uiteraard geen probleem. Maar ik moest wel nog een extra formuliertje hebben. Ik had naar mijn idee alle papieren in de auto, dus ik ging graven in m'n (ontzettend diepe) dashboard kastje en vond inderdaad nog wat papieren.
Het mevrouwtje wierp er een blik op en vertelde me dat ik óók nog een setje papieren moest hebben, als die ik haar net had gegeven, maar dan met een 03 erop in plaats van een 02. Dat zou ik via de post moeten hebben gekregen zo rond augustus van het vorig jaar.
Ik vertelde haar naar waarheid dat ik geen andere papieren had dan deze, en of er nu een probleem was. Dat was er (nog) niet. Ze zou wel even met de verzekeringsmaatschappij bellen.
Een paar minuten later vroeg ze me of het adres wat op het formulier stond nog het juiste adres was. Na mijn bevestiging ging ze weer in conclaaf met de verzekeringsmaatschappij en na opnieuw een paar minuten hing ze de telefoon op en vertelde ze dat ze van de verzekeringsmaatschappij de papieren wel had opgestuurd, maar alles weer terug hadden gekregen, omdat er op het genoemde adres destijds niemand bekend was met mijn naam. Maar de verzekeringsmaatschappij zou de papieren opnieuw opsturen. Ik moest dan wel op een later tijdstip even terugkomen met die nieuwe papieren om de hele zaak af te ronden.
De auto kwam even later met goed gevolg door de keuring.