PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Ik heb nog een leuke Finsigheid. Het was me al opgevallen een van de eerste keren dat ik hier was, maar toen dacht ik dat "mijn gedrag" iets typisch Hollands was. Maar dat is het dus niet, want ik had het er met Duncan over en hem was het ook opgevallen.
Als ik in Nederland met de jongens wat ging drinken, was het de gewoonte dat iedereen een rondje betaalde. Niemand deed moeilijk als er eens iemand een rondje meer betaalde (bij Dimitri en mij nam het wel eens extreme vormen aan, maar wij maakten ons er nooit zo druk om), want bij een volgende avond werd dat wel weer bijgelapt. En als het niet werd bijgelapt, waren we het allang vergeten. Zo ging dat.
Eén van de eerste keren dat ik in Finland was, gingen we naar de kroeg met Anna's vrienden.
Ik was daar met de nuchtere Hollandse instelling, dus ik pakte de knip en vroeg wat iedereen wilde drinken. Ik kreeg geen antwoord, tenzij je de verbaasde, ietwat vreemde blikken als een antwoord wilt beschouwen. Ik kreeg het gevoel dat ik iets ontzettend doms had gevraagd. Totdat de jongens een voor een zeiden dat ze wel even mee zouden lopen. Zo gezegd, zo gedaan, en ondertussen trokken zij ook stuk voor stuk de knip. Nou ja, het zal dan wel. Maar ze kunnen van mij in ieder geval niet zeggen dat ik een knieperd ben.
Het is hier dus helemaal niet de gewoonte dat je een rondje betaalt. Ik weet niet of het een probleem is dat de een iets meer betaalt dan de ander in een ander rondje, of een rondje meer dan de ander, maar het is gewoon niet normaal.
En ondanks dat ik er zo langzamerhand wel aan gewend ben geraakt, heb ik nog steeds een vreemd gevoel als ik alleen drinken haal voor Anna en mij als we uit zijn met z'n allen. 't Zit me dan toch niet helemaal lekker op een of andere manier.