PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

JAAAAAAAAAAAAA!!!! Ik heb ze!! Eindelijk. Ook vandaag zijn we weer flink door de bureaucratische mangel geweest, maar we hebben het dan uiteindelijk voor elkaar.
Voordat het zover was: we moesten dus nog die gegevens hebben over de remmen, CO2 uitstoot en dat soort zaken. Persoonlijk ben ik van mening ben dat een groot keuringsstation als die waar wij waren dat soort zaken standaard in de computer moet hebben staan van ieder model. Maar dat was dus niet het geval. Aan de overkant van de straat was een Honda dealer, dus wij dachten dat het een kwestie van vijf minuten was. Effe in de computer, printje maken en klaar is klara. Maar nee... Het was wel een Hondadealer, maar ze verkochten alleen auto's daar en reserve-onderdelen. Niet dit soort specifieke informatie, en al helemaal niet van het model waar ik in rijd.
Voor dat soort informatie moesten we ons toch echt tot Honda Finland wenden.
Ik zag de bui al wel hangen. Honda Finland zat natuurlijk in Hötjeknør en dat zou weer dagen duren voordat het allemaal geregeld was. Maar het viel mee. Wij moesten alleen maar aan de andere kant van Helsinki wezen, zo'n 40 minuten rijden. Dus na zo'n 1,5 uur PLUS nog eens 1,5 uur wachten omdat die bureaucraten op het keuringsstation niet vooruit te branden waren, was het eindelijk allemaal voor elkaar.
Als je nu een antraciet metallic Honda Prelude ziet rijden met een Fins kenteken, dan kun je er vergif op innemen dat ik dat ben. Enne.... In Finland kennen ze het fenomeen kentekenplaathouders ook niet. Alle kentekenplaten zijn voorgeboord en worden met schroeven rechtstreeks op de plek geschroefd. Ik had altijd netjes zo'n ding op de bumper waar ik de kentekenplaten zonder gaten kon in drukken, maar dat is nu dus allemaal anders.
De kentekenplaathouders moesten eraf en ik moest alles rechtstreeks zo botweg rechttoerechtaan op de plek schroeven. Uiteraard zaten de gaten in de Finse platen ook nog niet op dezelfde plaats als de gaten die ik al had, dus met pijn in het hart moest ik nieuwe gaten boren en al dat soort ongein.
*zucht* Het leven van een Nederlander in Finland gaat niet over rozen...

Traffic insurance en verzekeringen zijn ook geregeld, ik moet alleen nog even zorgen dat ik de bonus van Nederland naar Finland krijg, want dat scheelt me nog 15% korting.
Ook het formuliertje voor de vreemdelingenpolitie is voor elkaar, dus als alles goed gaat heb ik binnen 14 dagen m'n verblijfsvergunning.
De financiën waren allemaal al geregeld, het pee-elletje was al goedgekeurd, en morgen gaan we ons huisje dan maar eens betalen.
Ik moest wel met m'n Nederlandse pas van m'n Nederlandse rekening pinnen, omdat de bureaucraten bij de Postbank het niet lollig vonden dat ik een buitenlandse transactie had ingevuld zoals ik al ongeveer twee jaar doe, maar ach, we zijn zo onderhand HEEL wat gewend.
Vandaag hebben we nog even wat kleine dingen opgeruimd en geïnstalleerd in het appartementje, en ze hebben ons beloofd (da's de tweede belofte, en ik ga ervanuit, gezien de staat van de vloer in de badkamer dat het deze keer echt zo is) dat we morgenavond volledig gebruik kunnen maken van de badkamer en de wc. Dat betekent dus dat we morgen definitief in ons appartement trekken.
We moeten nog steeds een muurtje schilderen, maar we zijn nog op zoek naar de juiste kleur.
Verder rest nu nog de job hunt. Ik heb de 22e een afspraakje met één van de mensen die ik zou bellen, de Nederlandse meneer is nog niet in het land, maar die vroeg me komende maandag te bellen voor een afspraak, dus dat zit er ook aan te komen. De man bij wie ik proeftijd zou draaien heb ik heel kort even gesproken, maar ik belde hem op een verkeerd moment, dus hem moet ik nog even terugbellen. Hij klonk niet helemaal als de persoon die mij de proeftijd had toegezegd, dus daar ben ik ondertussen een beetje sceptisch over geworden. Maar misschien dat hij een beetje gestresst was of zo. Als ik hem vandeweek nog aan de lijn krijg zal ik wel horen...