PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Het was weer Crazy Days in Stockmann. En ze hadden weer een leuke aanbieding naar Amsterdam.
Daar ben ik natuurlijk altijd voor te vinden, en gezien ik toch al voornemens was om in mei naar Nederland te komen (zakenreisje, ahem), leek me dat een goede gelegenheid om weer eens in de rij te gaan staan.
Vorig jaar stond ik bij de hoofdingang in de voorste rij van 28 rijen dik die allemaal omdraaiden op het moment dat de camera's begonnen te draaien (weet je nog?) en pakte ik nummertje 20 toen ik vijf minuten later op de betreffende verdieping stond te wachten op m'n beurt. Dit jaar dacht ik slim te zijn en een zijingang te nemen, waardoor vorig jaar die andere 20 eerder binnen waren dan ik.
Naja... Het loopt natuurlijk nooit zoals je plant, sånt är livet... Het leek veelbelovend, ik was één van de vijf die bij deze ingang stond rond kwart voor acht (acht uur gingen de deuren open). Die andere vier zorgden ervoor dat onze gemiddelde leeftijd ongeveer 60 was, dus dan begrijp je het wel... Vijf voor acht, echter, stond het ook bij de zijingang vijf rijen dik. Blijkbaar waren er meer die dit jaar dachten slim te zijn.
Om acht uur gingen de deuren open. Althans, alle andere deuren. We zagen drommen mensen naar binnen duwen en geduwd worden terwijl "onze" deur nog stevig op slot zat. Dat was natuurlijk onacceptable en prompt begonnen twee van de oudere dames die vooraan stonden te zwaaien met de handen en te gebaren. Toen dat niet hielp begonnen ze daadwerkelijk te schreeuwen naar de mensen binnen en ik verviel in een onbedaarlijke lachbui, wat me door de oudere dames niet in dank werd afgenomen *grijns*
Maar goed... Met één hele minuut vertraging werd ik naar binnen gewurmd. Ik hoefde het eerste stuk niet eens zelf te lopen. En om vijf over acht kwam ik op de plaats van bestemming, de vijfde verdieping, en kreeg van een vriendelijke jongedame nummertje 133 in m'n hand gedrukt, wat ik natuurlijk met een vriendelijke lach aannam.
Gelukkig had ik Harry Potter als gezelschap meegenomen en dat was een goed tijdverdrijf voor de anderhalf uur wachten.
Maar... Eind goed, al goed, want ik heb een "goedkoop" ticket naar Nederland.