PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Afgelopen maandag is volledig geruisloos voorbij geslopen. Het was de laatste dag dat Sonera kon reageren op mijn tweede brief.
Maar, geen reactie. Een beetje als verwacht, ik weet het, het klinkt alsof ik al het vertrouwen in de mensheid heb verloren, maar dat is echt niet zo... Alleen maar in de mensheid die Sonera heet.
Ik had in de brief vriendelijk vermeld dat ik bij geen reactie niet meer zou bellen, maar rechtstreeks in contact zou treden met de consumentenbond in Helsinki (waar ik tot dan toe alle advies van had gekregen). Dat heb ik gisteren dan ook gelijk gedaan en ik kreeg te horen — over bureaucratie gesproken — dat dit soort zaken altijd via de consumentenbond in je eigen woonplaats gaat, dus ik moest me vervoegen naar de consumentenbond in Espoo.
Het was natuurlijk veel te makkelijk als het allemaal in één keer zou lukken. En dat gebeurde dus ook niet, want bij de consumentenbond in Espoo schijnen ze maar twee dagen te werken. Maandag en woensdag. En dan ook nog maar halve dagen.
Ik moest dus wachten tot vandaag voordat ik kon bellen. Maar het mevrouwtje sprak Engels en was erg vriendelijk en vroeg me of ik de correspondentie met Sonera wilde opsturen, zodat ze de zaak kon inzien en kijken wat er aan te doen viel.
Ik was op het werk, dus ik had de bestanden niet bij de hand en ik vertelde haar dat ik ze zo rond een uurtje of 2 zou sturen, dan was ik thuis.
En wat dacht je? Ik was goed en wel thuis, had net de computer aan gezet om de bestanden te versturen, gaat de telefoon.
Sonera klantenservice.
Ik viel zowat om.
Een hele vriendelijke meneer aan de andere kant van de lijn, die zich verontschuldigde voor de late reactie, want de brief was bij de juridische afdeling afgeleverd.
Da's mij een raadsel, want ik had toch duidelijk "Mobile Phone Services" op de brief getypt. Maar goed. Excuus aanvaard.
Hij legde uit dat de borg die ik moest betalen niet persoonlijk moest worden gezien, dat het geen twijfel was aan mijn kredietwaardigheid, maar dat het gewoon standaard beleid was. En hij zei dat ze de gegevens in mijn brief hadden gecontroleerd en dat het feit dat ik m'n eigen zaak run voor hun aanleiding was om aan te nemen dat ik hier voor langere tijd zou verblijven en dat ik dus mijn geld zou terugkrijgen.
Ik vroeg hem nog waarom ze dat nu pas vonden, want ik runde m'n eigen zaak 5 maanden geleden ook al.
Daar kwam weer het bedrijfsbeleid om de hoek kijken.
Ik vroeg hem ook op welke manier de hoogte van de borg gerelateerd was aan de kredietwaardigheid, omdat in de voorwaarden een "redelijke borg, met een minimum van € 67,nogwat" en dat de borg die ik moest betalen daar niet echt toe in verhouding stond.
Daar kwam weer het bedrijfsbeleid om de hoek kijken.
Enniewee... Ik had (voor de verandering, misschien kwam het omdat ik geen irritante achtergrondmuziekjes te horen kreeg) geen zin om er verder over door te zeiken. Ik vond het allang mooi dat ze zo vriendelijk waren en dat ik m'n geld terugkreeg.
De man bedankte me voor m'n brieven en dat ik zo attent gereageerd had (die veren in m'n kont kriebelen wel, maar m'n ego was gestreeld) en ik vertelde hem uiteraard dat het geen enkele moeite was geweest *grijns* En ik bedankte hem natuurlijk voor het netjes afhandelen van deze zaak.

Ik had ondertussen de consumentenbond een mailtje gestuurd dat de zaak geschikt was *grijns*