home
dutch poetry
english poetry
(short) stories
journal of stupidities
weblog (in Dutch)
miscellaneous
2002
2004
2005
2003
16 december 2003
15 december 2003
14 december 2003
5 december 2003
29 november 2003
26 november 2003
22 november 2003
3 november 2003
26 oktober 2003
11 oktober 2003
10 oktober 2003
8 oktober 2003
5 oktober 2003
2 oktober 2003
23 september 2003
17 september 2003
16 september 2003
13 september 2003
4 september 2003
31 augustus 2003
24 augustus 2003
21 augustus 2003
17 augustus 2003
13 augustus 2003
9 augustus 2003
28 juli 2003
27 juli 2003
22 juli 2003
21 juli 2003
11 juli 2003
7 juli 2003
27 juni 2003
26 juni 2003
24 juni 2003
23 juni 2003
12 juni 2003
11 juni 2003
5 juni 2003
4 juni 2003
31 mei 2003
24 mei 2003
23 mei 2003
20 mei 2003
18 mei 2003
17 mei 2003
4 mei 2003
2 mei 2003
30 april 2003
27 april 2003
21 april 2003
20 april 2003
19 april 2003
15 april 2003
14 april 2003
13 april 2003
10 april 2003
8 april 2003
5 april 2003
2 april 2003
31 maart 2003
23 maart 2003
17 maart 2003
14 maart 2003
5 maart 2003
28 februari 2003
20 februari 2003
5 februari 2003
4 februari 2003
27 januari 2003
17 januari 2003
10 januari 2003
7 januari 2003
2 januari 2003
Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories © by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).
Die sneeuw van afgelopen week... Dat was een mazzeltje...
We zijn de week erna, tot ongeveer nu, constant gestraft met zo goed als onophoudelijke regen. Ik kreeg een angstig gevoel van déjà-vu. Ik waande me bijna weer in Nederland *zucht* Het weer kan soms vreemde nostalgische gevoelens oproepen. En niet altijd gewenst.
En natuurlijk, JUIST in deze tijd werd er gemeld dat er zware solarstorms (ik geloof dat de Nederlandse vertaling "zonnestormen" is; voor een meer gedetailleerde uitleg, vraag maar), die ook in Zuid-Finland het noorderlicht zichtbaar zouden moeten maken.
Yeah, right. Met die bewolking van de afgelopen tijd kun je dat dus wel op je buik schrijven.
Een enkeling, elders in Helsinki omgeving, heeft het misschien gezien, maar de enige beweging die ik hier in Espoo heb gezien, was de grijze wolkenmassa die voorbij trok.
En natuurlijk, JUIST in deze tijd hebben we besloten om maar eens de mountainbike te pakken voor een ritje door het bos. Dat was uiteraard alleen weggelegd voor de ECHTE kerels. Eerst zouden we met z'n zessen gaan, maar daar bleven er uiteindelijk maar twee van over en dat was ik met nog een andere ECHTE kerel. En wij allebei hadden na 2,5 uur fietsen, modder tot achter de oren, koud tot op het bot een redelijk voldaan gevoel. En ik moet zeggen dat ik buitengewoon heb genoten van mijn eerste echte mountainbike rit sinds ik in augustus vorig jaar naar Finland ben verhuisd.
Ik heb nu akelige pijn in m'n kont, maar het was het absoluut waard.
Zo erg zelfs, dat ik maar heb voorgesteld dat we dit minstens één keer in de maand gaan doen, ongeacht het weer. Dat kreeg bijval van alle één andere jongens, dus dat wordt waarschijnlijk een groot succes. Nu moet ik alleen nog spijkers voor op de mountainbike aanschaffen.
Anna vond het niet zo'n probleem, die was blij dat ze het huis voor zich alleen had. Ze is ondertussen weer bezig met studeren voor haar voorlaatste examen. Alweer zo'n 1.000 pagina's.
Geef mij dan maar een mountainbike ritje van 2,5 uur door de modder :o)

