PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Gisteravond heb ik m'n eerste Finse les gehad. Ik zou eigenlijk pas de 30e beginnen, maar gistermorgen belden ze op of ik nog in de eerste groep wilde.
De voorgeschiedenis:
Begin augustus zijn we naar de universiteit geweest om me in te schrijven voor die cursus. Ik wilde in de eerste groep, maar die zat vol. Daarom had ik maar meteen opgegeven voor de tweede groep.
Ik kon wel op de wachtlijst voor de eerste groep geplaatst worden, maar daar stonden er al 12 op. Ik was dus nummer 13 (geeft te denken, niet?).
De groep was 30 mensen, dus mijn hoop was niet erg groot. Want het zou betekenen dat bijna de helft van de groep zou moeten annuleren als ik kans wilde maken.
Ik had er ook verder helemaal niet meer bij stil gestaan, ook omdat de cursus gisteren zou beginnen.
Maar toen belden ze ineens. Leuke verrassing.

De cursus is erg vermakelijk.
Deed me een beetje denken aan de school in Zwolle, waar we met drie Arno's in één klas in het begin de leraren het leven flink zuur maakten.
En wat schetst mijn verbazing...
Ik was naast een jongen gaan zitten midden in het lokaal en de eerste les was ons aan elkaar voor te stellen (in het Fins).
Ik zal jullie niet lastig vallen met het Fins, maar vrij vertaald ging het ongeveer zo:
Ik: "Hallo, ik ben Arno."
Stilte, een verwarrende blik op het gezicht van die andere jongen.
Dan, hij: "Nee, ik ben Arno."
Stilte, een verwarrende blik op mijn gezicht.
Dan, ik, in het Engels: "Eeeeh... Ik geloof dat ik iets van een déjà-vu heb. Ik ben toch echt ook Arno..."
Hij kon het maar moeilijk geloven en keek op mijn inschrijfformulier, met de doopnaam erop.
"Jamaar... daar staat wat anders."
"Klopt, da's m'n doopnaam. M'n roepnaam is Arno."
"Goh, da's toevallig."
"Tjaa..."

Vervolgens moest de leraar controleren wie er allemaal was. Er waren trouwens nog maar 18 mensen in de klas, dus als ik het goed gerekend heb heeft ongeveer 100% de cursus geannuleerd.
De Duitse Arno stond wel op de lijst, maar ik niet, omdat ik pas die dag ingeschreven was. Dus toen de leraar vroeg wie er niet genoemd was van de lijst, stak ik (met nog 6 anderen) braaf de vinger in de lucht. Vervolgens moesten we ons inschrijfformulier afgeven. Op het moment dat de leraar bij mij aan de tafel kwam en op het formulier keek, verscheen dezelfde verwarrende blik op zijn gezicht.
"Maar ik heb je net opgenoemd!"
"Nee, dat was hij," en ik wijs met een hoofdknik richting m'n buurman.
En de blik op het gezicht van de leraar, zo in de stijl van "dat heb ik weer", was erg vermakelijk. :o)