home
dutch poetry
english poetry
(short) stories
journal of stupidities
weblog (in Dutch)
miscellaneous
2002
2004
2005
2003
16 december 2003
15 december 2003
14 december 2003
5 december 2003
29 november 2003
26 november 2003
22 november 2003
3 november 2003
26 oktober 2003
11 oktober 2003
10 oktober 2003
8 oktober 2003
5 oktober 2003
2 oktober 2003
23 september 2003
17 september 2003
16 september 2003
13 september 2003
4 september 2003
31 augustus 2003
24 augustus 2003
21 augustus 2003
17 augustus 2003
13 augustus 2003
9 augustus 2003
28 juli 2003
27 juli 2003
22 juli 2003
21 juli 2003
11 juli 2003
7 juli 2003
27 juni 2003
26 juni 2003
24 juni 2003
23 juni 2003
12 juni 2003
11 juni 2003
5 juni 2003
4 juni 2003
31 mei 2003
24 mei 2003
23 mei 2003
20 mei 2003
18 mei 2003
17 mei 2003
4 mei 2003
2 mei 2003
30 april 2003
27 april 2003
21 april 2003
20 april 2003
19 april 2003
15 april 2003
14 april 2003
13 april 2003
10 april 2003
8 april 2003
5 april 2003
2 april 2003
31 maart 2003
23 maart 2003
17 maart 2003
14 maart 2003
5 maart 2003
28 februari 2003
20 februari 2003
5 februari 2003
4 februari 2003
27 januari 2003
17 januari 2003
10 januari 2003
7 januari 2003
2 januari 2003
Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories © by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).
Ik reed al een paar maanden rond met een lekke uitlaat, en omdat de auto voor 1 november gekeurd moest worden, begon het zo langzamerhand tijd te worden om het ding te laten repareren.
Ik had van Anna's vader een adresje gekregen waar ze goedkoop uitlaten zouden repareren/vervangen. Vorige week had ik erheen gebeld, maar ze vertelden me dat ze het type uitlaat voor mijn auto niet hadden. En oude pijpen repareren deden ze niet. Dat was dan jammer.
Ik op zoek in de gouden gids naar pakoputkit (uitlaten) en ik belde op naar een bedrijf waarvan de advertentie er wel degelijk en betrouwbaar uitzag. Vorige week hadden ze geen tijd, maar ik was van harte welkom om dinsdag even langs te komen.
Dus ik dinsdag erheen. Ik wilde eerst even kijken en een prijs horen, voordat ik daadwerkelijk over zou gaan tot reparatie. Auto op de brug en zij kijken. Ik wist al dat het gat in het tweede gedeelte zat, achter de voorste demper. In Nederland was de uitlaat al eens gerepareerd, dus ik was erop voorbereid dat de laatste twee delen van de uitlaat vervangen moesten worden.
Dat was inderdaad ook wat ze mij vertelden. En dat grapje zou me dan € 477,90 kosten.
Ja, daaaaag! In Nederland zou ik een volledige uitlaat hebben gekregen voor dat geld, dus ik bedankte ze en vertelde ze vriendelijk dat ik nog even zou wachten met de reparatie.
Toen ik thuiskwam heb ik op het internetforum waar ik lid van ben een vraagje geplaatst of iemand toevallig een plek wist waar ze goedkope uitlaten hadden. Prompt kreeg ik een antwoord van een van de mensen met een adres een 20 minuten hier vandaan.
Ik belde ze op om te vragen wat het bij hun kostte. Op het moment dat ik in het Engels begon, begon de man aan de andere kant van de lijn "No Inklis, no Inklis". Ik zat in tweestrijd. Ik wilde eigenlijk ophangen, maar uiteindelijk begon ik hem maar in mijn steenkolenfins te vertellen dat ik een uitlaat nodig had. Na wat heen en weer gepraat kreeg ik dan toch een prijs: € 200. Ik bedankte de man en hing op. Ik vroeg me af of ik misschien iets verkeerd had gezegd, want het prijsverschil was toch wel erg groot. Ik stuurde Anna een mailtje met de vraag of ze nog even voor de zekerheid kon controleren of ik alles wel goed had gedaan en even later belde Anna op om te zeggen dat het inderdaad € 200 kostte en dat ik blijkbaar niets stoms had gezegd (dat vond ik dan toch wel weer goed van mezelf :o) ).
Een afspraak maken hoefde niet, ik kon gewoon er naar toe gaan en in de rij gaan staan. Dat deden we dus deze middag. Ik had Anna meegenomen, gewoon voor de zekerheid. De auto ging op de brug en de man keek er even naar en vertelde toen dat er maar één deel vervangen hoefde te worden en dat dat € 70 ging kosten. Tjakkaaaaaa! Een half uurtje later was de klus geklaard en reden we weer naar huis. Een andere man had nog wel even aangegeven dat het laatste gedeelte toch niet meer het beste was en waarschijnlijk z'n langste tijd had gehad, maar dat zien we vanzelf wel.

