PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Om omstreeks 04.30 uur maakte Anna me wakker omdat het onweerde en bliksemde. Het was nog steeds droog, en Anna vroeg zich af wat te doen. Ik was half wakker en mompelde dat als het te erg werd we de tent zouden oppakken en in de auto verder zouden slapen. Vanaf dat moment tot aan het alarm van de telefoon om 07.30 uur kan ik me niks meer herinneren.
Om 08.00 uur stond ik buiten naar de lucht te kijken en Anna was goed en wel terug van het toilet toen ik haar vertelde dat we het ontbijt zouden bewaren tot op de boot. Toen we de tent aan het inpakken waren begon het akelig hard te waaien en de lucht werd maar donkerder en donkerder.
Om 08.15 uur zaten we in de auto naar de boot en om 08.25 stonden we in de rij te wachten voor de boot. Boven de camping hing een onheilspellende zwart-gele lucht en het bliksemde continu. 10 minuten later stonden we op het autodek en buiten regende het pijpestelen. Toen we 20 minuten later via Helsingborg Zweden binnenreden, was de regen iets minder geworden, maar we reden opnieuw onder een akelig booskijkend wolkendek door. Dat resulteerde niet lang daarna dan ook in een ontzettende regenbui, reuzendruppels en en zicht van bijna nul. Met een gangetje van 60 (op de snelweg) vervolgden we onze weg naar beter weer. Die weg duurde zo'n 15 minuten en toen was het plotseling droog. De rest van de dag hebben we ook geen regen meer gezien. Ik denk dat de bron opgedroogd was.
In Gränna, halverwege Zweden, zijn we gestopt om te tanken en om snoep te halen voor de family hier in Finland. Gränna staat bekend om zijn snoep en er was inderdaad erg veel van dat zoete spul daar. 't Is trouwens best interessant om te zien hoe ze die zuurstokken maken.
Na deze pauze vlug weer in de auto en doorgereden naar Stockholm. We zijn nog heel even gestopt net voor Stockholm en daarna naar de haven om rond 15.30 uur in te checken voor de boot naar Helsinki. Deze keer geen problemen met de reservering van de tickets :o)
Op de boot bagage uitgeladen en naar onze hut gesleept. 20 man stond te wachten voor de lift, dus we besloten maar met de trap te gaan. Anna met de fototassen en de toilettassen en ik met mijn rugzak à 20kg en met Anna's sporttas à 20kg op m'n nek. Levie, ik weet nu wat je als militair moet doormaken met al je oefeningen. ;o)
Bij onze hut aangekomen bleken onze sleutels niet te werken en we moesten nog een half uur extra wachten totdat de nozem van Silja Line nieuwe sleutels voor ons had gemaakt. Onze hut bleek onverwachts toch een raam te hebben, met uitzicht op.... de reddingsboot. Maar ach... Beter één raam met uitzicht op een reddingsboot, dan geen raam.
Half uurtje slaap gepakt en daarna verkenningstochtje over de boot. Om een uurtje of 19.00 hadden we dinner, buffet en onbeperkt eten. Veel vis en natuurlijk veel ijs na (ik denk dat ik ook deze keer wel bijna aan de kilo kwam, waar ik uiteraard nadien de prijs voor moest betalen *grijns*).
Na het eten nog een paar uurtjes slaap gepakt, voordat we rond een uurtje of 23.00 eerst een poosje de kroeg in zijn gedoken en daarna,