PoetryIn-e-Motion

Drop us a line in the guestbook... Or contact Arno or Anna
Poems and short stories ©   by Arno and Anna unless differently stated (Disclaimer).

Ik kan me nog herinneren, vroeger *ahem* toen ik nog jong was, dat ik naar motocross wedstrijden in Lochem ging en dan als een bezetene rondrende om alle lege flesjes te verzamelen en in te leveren voor statiegeld.
Dat was altijd een leuk zakcentje.
Toen we gisteren door de stad liepen, kwam die herinnering weer bij me op. Het is ongetwijfeld niet het meest stijlvolle ding om te doen, maar je zou werkelijk in de verleiding komen om het te doen. Als je nagaat dat je voor ieder blikje € 0,10, voor wijn- en champagneflessen € 0,15, voor halve liter plastic flessen € 0,20 en voor 1, 1½ en 2 liter plastic flessen € 0,40 statiegeld krijgt, wordt dat toch een erg lucratieve business voor een dagje werk.
En gisteren had ik denk ik wel € 400 verdiend. Da's geen gein. En er lag nog een keer zoveel aan gebroken flessen en platgestampte blikjes.
Da's toch makkelijk verdiend, niet?

Toen we gisteravond na ons dinertje richting vervolgfeest liepen, zagen we een stel opgeschoten jongeren dat zonder te kijken de weg overstak. Ze werden bijna aangereden door een taxibusje. Dat ging maar net goed. Vanachter dat taxibusje kwam nog een auto op de andere baan aangereden. Ook dat ging maar net goed. Twee keer op een tweebaans weg.
Een kwartiertje later, we waren net binnen in de club waar we naar toe zouden gaan toen ineens met luid gegil een brandweerauto en een ambulance aan kwamen racen. En even later kwamen nog twee brandweerauto's een ambulance en twee politieauto's erbij. Iemand was overgestoken zonder uit te kijken — vijf minuten nadat wij langs die plek waren gelopen — en aangereden door een tram. Dat was op dezelfde weg waar dat stel opgeschoten jongeren tot twee keer toe bijna overreden was.
De vrouw heeft het vooralsnog overleefd, maar ligt in kritieke toestand in het ziekenhuis.

Ik verbaas me er steeds weer over dat er maar "zo weinig" slachtoffers vallen bij dit soort gelegenheden. Natuurlijk is ieder slachtoffer er één teveel, maar als je ziet wat je tegenkomt op zo'n dag.
Een groot aantal mensen, en dan praat ik over jong tot oud, van 14-15 tot 50+ jaar oud, is al in meer of mindere mate beschonken halverwege de dag.
Toen we gisteren door de stad liepen, heb ik mensen zien rondlopen met bloedende wonden op het gezicht van vechtpartijen of valpartijen (omdat ze niet meer recht kunnen lopen); ik heb mensen op hun knieën midden op straat zien zitten overgeven, op de stoep zien zitten met bloedneuzen en weet ik veel wat, en midden op straat gewoon hun roes uit liggen slapen. Ik zal de vunzige details achterwege laten, maar slalommen tussen de plassen eerder genuttigd eten en drinken is de gewoonste zaak van de wereld.
De mensen zijn zo ver heen dat ze gewoon niets meer kunnen. En toch zijn er maar zo weinig ernstige ongelukken.
Hoe noem je dat...? Een geluk bij een ongeluk?

Wij hebben het in ieder geval weer overleefd, en ondanks alles een gezellige avond gehad.
Je moet er ook maar niet teveel over nadenken. Het zal wel bij "de cultuur" horen...